Zo trainde Laura voor een fietstocht van 550km door Afrika

Blog


Van het insmeren van je edele delen met vaseline tot zoveel mogelijk koolhydraten eten.

Women's Health ambassadeur Laura is van huis uit filosofe, werkt als model en heeft haar fysieke uitlaatklep gevonden in yoga. Levensmotto: “het is in het leven nooit te laat om te leren, te veranderen en meer te geloven in jezelf.” Laura had een droom: fietsen door Afrika voor een goed doel. Maar hoe, wat, wanneer, hoe? En was het wel realistisch? In haar vorige blog vertelde ze hoe haar droom werkelijkheid werd, net op het moment dat ze het idee bijna aan de wilgen had gehangen. Plan Nederland zocht fietsers die de uitdaging wilden aangaan om in Malawi, in 7 dagen 550km te fietsen met 7.000 hoogtemeters. Hiermee kon ze geld ophalen voor een lokaal project tegen kindhuwelijken. En zo geschiedde. 
  
>> In je eentje fietsen door Afrika, was dat zo'n goed idee?
   

Laura: “Ik ben een geboren idealist, als kind had ik constant fantasieën over een ideale wereld zonder onrecht en zonder kwaad. Ik was dat meisje waar je moest zijn als je niet gepest wilde worden, ik sloeg ze zo van je af. En die karaktertrek is nooit weggegaan, sterker nog, door met mijn studie uitsluitend bezig te zijn met de vraag wat rechtvaardig is in bepaalde situaties, heb ik dit karakter alleen maar verder uitgebouwd. En daar kwam op zijn tijd zeker ook wat realisme bij kijken. 
  
In het geval van de aankomende fietstocht moet ik toegeven, dat mijn idealisme me een beetje naïef heeft gemaakt. Hoera voor de wereld! Minder leuk voor mijn fysieke gestel. Fietsen is namelijk niet, zoals ik van te voren dacht, gemakkelijk of comfortabel. Als je alleen maar gewend bent om een beetje rond te cruisen over de grachten, dan denk je nooit dat fietsen ook zo ontzettend zwaar kan zijn. 
  

Zwaarder dan gedacht 

Dit pijnlijke besef kwam bij de eerste fietsclinic van Plan Nederland, in de Veluwe op een mountainbike, 3 maanden voor vertrek. Het was namelijk veel en véél zwaarder dan ik dacht. Ten eerste, de houding die je op zo’n fiets aanneemt is je lichaam niet gewend. Bij yoga werken we aan de extensie van je polsen, zogenaamde dorsale flexie, omdat je in het dagelijks leven je polsen meer in palmairflexie gebruikt, typen is daarvan het beste voorbeeld. Als je een lullig handgebaar maakt, zo’n slap handje, snap je welke beweging ik bedoel. Op een mountainbike leun je op je handen, dat betekent dat je die extensie behoorlijk forceert.
  
En die spanning voel je niet alleen lichamelijk maar is mentaal ook heftig. Ken je die momenten tijdens het rennen, als je door dat 'ik-ga-dood-als-ik-doorga-val-ik-neer'-moment heen moet? Dat krijg je op de fiets ook als je doortrapt. En dat is voor mij, een yoga lerares die in balans gelooft dus vooral ook rusten na inspanning, ontzettend uit my comfort zone. Tijdens die 50 km heb ik me elke minuut afgevraagd wat er leuk aan deze sport was. Aan het einde werd ik nog beloond met extreem pijnlijke edele delen en schuurplekken op m’n billen. In de auto naar huis dacht ik zelfs dat het een goed idee zou zijn als ik mijn avontuur maar voortijdig zal beëindigen.
  

Voorbereiding 

Door mijn Instagram-stories en Facebook-updates over het fietsen, werd mijn omgeving inmiddels juist wél enthousiast (misschien uit leedvermaak, je ziet niet vaak foto’s van mij met een knalrood hoofd van de inspanning) en zij begonnen mij te steunen in het plan. Zo werd ik gelinkt aan Martijn (@imagehunters op instagram), die mij enthousiast belde, over hoe leuk fietsen is en hoe grappig (en naïef) het eigenlijk was dat ik dit ongetraind ging doen. Maar het was doable, als ik snel begon met trainen en daar kon hij wel bij helpen. Al snel had ik een gesprek met een voor mij toen nog onbekende man over het insmeren van je edele delen en billen met vaseline tegen het schuren langs je zadel, het dragen van een dikke zeem in je fietsbroek (zeg maar gerust luier) om zadelpijn te voorkomen, het niet kunnen dragen van een onderbroek in je fietsbroek (bah?) en het eten van zoveel mogelijk pizza en pasta voor mijn vertrek omdat die calorieën als sneeuw voor de zon verdwijnen als je 7 á 8 uur fietsen per dag fietst.
  
>> Voeding waar je niet omheen kunt op de fiets
  

Koolhydraten

‘Laura, je moet zoveel mogelijk koolhydraten gaan eten’, galmde door mijn hoofd toen we het gesprek beëindigden. Het tweede ding buiten mijn comfort zone. Niet dat ik koolhydraten bewust ontwijk door een dieet of iets dergelijks, maar ik vind zwaar eten simpelweg niet lekker. Toch moet ik toegeven dat dit de eerste echt goede tip was in de loop naar de trainingen toe, samen met die zeem in je broek natuurlijk. Door koolhydraten houd je je glycogeenvoorraad op peil, waardoor je langer kunt sporten voordat die zogenaamde 'man met de hamer' komt (het teken dat je geen suikers meer paraat hebt). En die vent kwam tijdens mijn eerste clinic heel snel om de hoek kijken, omdat ik als ontbijt slechts wat yoghurt en fruit had gegeten. Resultaat: je wordt bibberig, licht in je hoofd, misselijk en klaar om op te geven. Goed om van te voren te eten dus , en om het uur een sportreep of gel eten heeft me echt enorm geholpen duursport überhaupt leuk te gaan vinden. Gemiddeld zo’n 80 km per dag mountainbiken in Afrika kan zo leiden tot het verbranden van 3- tot 4000 calorieën, die eet je er in een dag nooit bij, maar het is goed om het te proberen.
  

De perfecte outfit 

Door Women’s Health en Martijn ben ik verder geholpen aan het contact met Rapha, een fantastisch clubhuis waar je voor kwaliteits- fiets gear en leuke fietstours of clinics terecht kunt, of natuurlijk voor een gezellig kopje koffie en sportsnacks. Met hulp van hen kwam ik aan een perfecte outfit, precies gemaakt voor de omstandigheden die ik straks in Malawi heb tijdens het fietsen. Samen met de fietstochten die zij organiseren was ik eindelijk klaar om te gaan fietsen! Maar wacht even… Ik had nog geen fiets. De fiets community is klein, en heel behulpzaam. Al snel werd ik in contact gebracht met Canyon voor een fiets. Ik had nooit kunnen dromen van de racemonsters waar ik op mocht trainen. Zeer lichtgewicht met een carbon frame waardoor je letterlijk over de weg zweeft - zowel de wielrenfiets als de mountainbike - en stiekem ook een lust voor het oog. Natuurlijk hadden ze voor de zekerheid ook meteen een helm en bril meegeleverd. Een amateur vergeet dat soort dingen dus gewoon. Ready to go
  

Reddende helden

Martijn, Rapha, Canyon jullie zijn de reddende helden voor deze heldin in spe. Zonder jullie hulp was trainen simpelweg niet gelukt, bedankt voor de tijd en alle kwaliteitsgear waardoor de weg naar Malawi toe een stuk plezieriger geworden is. Zoals een vriend van mij op Facebook al zei: “Rapha, Martijn en Canyon als support!? Ben je gelijk naar de Ferrari dealer geweest!” en dat is ook echt zo. Je moet in zware projecten echt het gevoel hebben dat mensen achter je staan en in je geloven, dat is nog belangrijker dan alle sponsoring bij elkaar. Bedankt dat jullie het allemaal op zo’n warme manier gedaan hebben, met echte aandacht, ik ben in mijzelf gaan geloven en dat was wat ik nodig had. 
Volgende week zal ik schrijven over het behaalde doel (de geldsponsoring) en waarom wij als mensen er goed aan doen iets voor een ander te doen en hoe dit in de yoga filosofie terug komt… En ik hoop dat het jou inspireert om ook je dromen te volgen op een manier die goed is voor jou, maar ook voor de mensen om je heen. 
  
Bedankt voor het lezen! En een fijne, inspiratievolle week toegewenst.” 

 

Liefs,

 

Laura 
  
>> 65 gedachtes tijdens mijn eerste ritje op een wielrenfiets

 


Volg je Women's Health al op Facebook en Instagram?
Een tamelijk onbekend symptoom van angst waarover je meer moet weten. 
Zou dit rigoureuze vagina-trainingsregime voor een beter seksleven zorgen? 
Je denkt misschien dat je de enige bent. Maar IEDEREEN die regelmatig sport herkent deze 14 dingen – ze zullen het alleen niet toegeven!