Gudrun (32) herstelde van eetstoornis: 'Nu wil ik alles dubbel en dwars uit het leven halen'

Let op: dit artikel gaat over eetstoornissen.

In de rubriek Women's Health 'Openhartig' delen wij persoonlijke en bijzondere verhalen. Zo kunnen wij met elkaar andere lezers inspireren, informeren, motiveren en samenbrengen. Deze week spreken we met Gudrun Hespel.

Wanneer je Gudrun ziet bikkelen bij Kamp Waes, de Vlaamse versie van Kamp van Koningsbrugge, dan zie je een zelfverzekerde, krachtige vrouw, zowel fysiek als mentaal. Een vrouw, die op haar tanden kan bijten en ook in de meest slopende uitdagingen haar optimisme en glimlach niet verliest. Als ze er niet zo open over zou delen, dan zou je het misschien niet verwachten: Gudrun heeft jarenlang een eetstoornis gehad. Met haar achtergrond als psychologe en personal trainer heeft ze inmiddels de eerste body positive gym van België geopend, waar ze nu dagelijks vrouwen helpt naar een sterk lijf en een nog sterker zelfbeeld.

Kamp jij met een eetstoornis of zorgt je relatie met voeding voor stress of problemen? Schakel dan je huisarts in of praat erover met je omgeving. Meer informatie over eetstoornissen vind je op deze website. Je staat er niet alleen voor.

Niet goed genoeg

'Zo'n 10 tot 15 jaar geleden dacht ik op elk moment van de dag dat ik niet goed genoeg was, op alle vlakken: op school, als dochter, als vriendin. Ik was erg verlegen en onzeker. Ik probeerde mezelf letterlijk en figuurlijk zo klein mogelijk te maken, in de hoop dat ik dan wel erbij hoorde. Ik was al dun, maar ging toch maar wat minder eten, wat meer sporten. Dat liep al snel uit de hand en ik had hulp nodig. In therapie draaide het alleen veel om getallen. Om te voorkomen dat ik in het ziekenhuis opgenomen zou worden, moest ik op een bepaald gewicht blijven. Dat lukte wel, maar ik was verre van hersteld.'

Lof voor ongezond gedrag

'Ik heb altijd al van sporten en gezond eten gehouden, en dat werd alleen maar versterkt door positieve, lovende reacties online. Ik hield mijn eten bij in een app, die met een groen of rood balkje aangaf of ik goed bezig was. In de supermarkt stond ik een uur alle yoghurtpotjes te vergelijken. Ik zat midden in mijn studententijd, maar durfde niet meer uit te gaan, uit angst voor de calorieën. Tegelijkertijd kreeg ik online complimentjes over mijn discipline en gezonde levensstijl. Ik had het lang niet door, maar: het wordt wel een probleem als je wereld niet meer groter is dan je bord en de sportschool.'

Wat wil jij?

'Ik deed eigenlijk mijn hele leven al alles om anderen tevreden te stellen. Dat had ik zelf niet door, tot mijn therapeut een keer vroeg Gudrun, wat wil jij zelf? Ja... ik weet het eigenlijk niet? Ik weet precies wat mijn ouders willen, wat de maatschappij van mij wil, ik ken de verwachtingen van iedereen om me heen. Maar wat ik zelf wil, daar had ik tot dat moment nog nooit bij stilgestaan. Ik was 22.'

'Dat was het moment dat de knop om ging. Ik besloot: nu is het aan mij! Het is tijd om de verwachtingen en perfectie los te laten en puur voor mezelf te kiezen. Het zou een jarenlang proces worden, maar toen begon mijn leven, de zoektocht naar wie ik diep van binnen ben, en wie ik wilde zijn. Los van hoe mijn lichaam eruit ziet.'

Je hoeft je lijf niet te veranderen

'Het lijkt een logische gedachte: ik voel me slecht over mijn lijf, daarom moet ik mijn lijf veranderen om me beter te voelen. Als psychologe weet ik inmiddels dat dat zo niet werkt. Je lichaamsbeeld of zelfbeeld ontstaat namelijk niet door hoe je lichaam eruit ziet. Je lichaam is nooit het probleem. Je hoeft je lijf daarom ook niet te veranderen of te 'fixen', dat gaat je zelfbeeld niet veranderen.'

Herstel

'Het belangrijkste wat ik heb geleerd in mijn herstel: een probleem met eten heeft eigenlijk nooit écht met eten te maken. Je voeding controleren is een symptoom van iets dat veel dieper ligt. Ik moest aan de slag met mijn diepgewortelde overtuigingen en problemen uit mijn jeugd, en mezelf opnieuw - of eigenlijk voor het eerst - leren kennen. Wat maakt mij gelukkig? Waar haal ik voldoening uit? Door de focus te verleggen, werd mijn lijf minder belangrijk. Ik vind het nog altijd leuk om er goed uit te zien, maar ik definieer mezelf niet meer aan de hand van mijn gewicht of kledingmaat. Wie ik ben als persoon, wat me blij maakt en wat ik voor een ander kan betekenen - dat zijn nu de belangrijkste vragen.'

Wil jij ook je persoonlijke verhaal (anoniem) met ons delen? Ontdek hier hoe je dat kunt doen.

Kamp Waes voorbereiding

'Trainen voor Kamp Waes heeft mijn relatie met voeding en sporten veranderd. Als vrouw in onze maatschappij groei je op met ideeën als koolhydraten zijn slecht, suiker maakt je dik, en dat soort gedachten. Dat zat er ook bij mij nog best diep in, en in de voorbereiding op deze grote fysieke uitdaging moest ik leren om dat los te laten. Onder begeleiding van een sportdiëtiste leerde ik dat we te makkelijk denken over gezond versus ongezond. Het is niet zo zwart-wit en moet juist in context gezien worden.'

'Ik ging veel trainen, veel hardlopen, en gaf daarnaast ook nog trainingen in mijn gym. Daarvoor heb je de juiste brandstof nodig. Probeer maar eens 4000 calorieën naar binnen te krijgen met alleen maar groente en fruit. Dat werkt niet. Mijn laatste 'angst', als je het zo kan noemen, voor pasta, pannenkoeken en suikers verdween doordat ik leerde mijn lichaam te voeden op de manier die ik nodig had.'

Altijd doorgaan

'Je ziet bij Kamp Waes hoe diep ik ben gegaan. Vooral op de eerste dag bij de Bergham Run heb ik alles eruit gelopen: 8 kilometer door de heuvels met een rugzak van 20 kilo, binnen 50 minuten. Door veel tegenslagen in de voorbereiding dacht ik dat het bijna onmogelijk zou zijn, en mijn trainer was het ermee eens. Maar als je het echt wilt, dan kun je altijd nog verder gaan dan je denkt. Een voet voor de ander en doorgaan. Hoe ik uiteindelijk de tweede snelste vrouw ooit op deze run ben geworden, weet ik nog steeds niet helemaal zeker. Maar ik hebt het wel gehaald.'

'Daarna leek niets meer onmogelijk. Hoe zwaar het ook werd, ik kon bij elke uitdaging mijn optimisme bewaren. Het voelde dan ook absoluut niet als falen dat ik door de kou moest uitstappen. Ik ben doorgegaan tot het niet meer ging, en ik heb onwijs genoten onderweg.'

Alles uit het leven halen

'Als de Gudrun van zoveel jaar geleden me nu zou kunnen zien, hoe ik nu in het leven sta, wat ik allemaal heb bereikt, dan zou ze het waarschijnlijk niet geloven, haha! Ze zou heel trots zijn. Ze mag eindelijk inzien dat ze altijd al goed genoeg is geweest, dat ze gezien en gehoord mag worden. Ik voelde me vroeger vaak een last voor anderen, en was ervan overtuigd dat de wereld beter af was als ze niet naar mij luisterden. Nu weet ik 100% zeker dat ik ertoe doe, dat ik een belangrijke boodschap heb, die anderen kan helpen. Ik ben belangrijke jaren van mijn jeugd kwijtgeraakt, en die tijd krijg ik nooit meer terug. Maar juist daarom wil ik nu alles dubbel en dwars uit het leven halen!'

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok?