Heb jij een miskraam gekregen? Dit zijn de verschillende soorten
Wij vroegen het aan een miskraamdeskundige.
© Getty Images
Van een vroege- tot een spontane miskraam en van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap tot verloren embryo’s bij IVF: je zou denken dat een miskraam een miskraam is, maar er zijn eigenlijk veel verschillende soorten. Wij hebben ze daarom samen met miskraamdeskundige Madelon van Uffelen op een rijtje gezet.
Dit zijn de verschillende vormen van een miskraam
Biochemische zwangerschap
Een biochemische zwangerschap is een zeer vroege miskraam die binnen de eerste vijf weken van de zwangerschap plaatsvindt. Een bevruchte eicel nestelt zich in de baarmoeder, maar de ontwikkeling stopt hierna vroegtijdig. De innesteling zorgt wel voor de productie van het zwangerschapshormoon(βhCG). Je kunt hierdoor een positieve zwangerschapstest krijgen. Het is lastig om te zeggen hoe vaak dit voorkomt, omdat de meeste vrouwen geen idee hebben dat ze ooit zwanger zijn geweest.
Vroege miskraam
Een vroege miskraam is het verlies van een niet-levensvatbare vrucht in het begin van de zwangerschap. We spreken vaak van een vroege miskraam tot ongeveer zes weken, maar er is geen officiële grens. De ontwikkeling van het kindje is in ieder geval heel vroeg gestopt. Je ziet op de echo alleen de vruchtzak. Bij een vroege miskraam kun je nog wel last hebben van zwangerschapshormonen zoals misselijkheid, vermoeidheid en opgezette borsten. Dit komt doordat er nog wel een placenta (moederkoek) is die zwangerschapshormonen maakt. Twijfel je tussen een vroege miskraam of ongesteld? Zo merk je het verschil.
Spontane miskraam
De ontwikkeling van het kindje kan ook later stoppen en dan heb je een iets latere miskraam. Vaak valt dit in de periode tussen de 12 en 16 weken. Je ziet het kindje dan wel op de echo, maar het hartje klopt niet meer. Je lichaam zal het niet-levensvatbare kindje afstoten, maar wanneer en hoe dit gebeurt verschilt per persoon. Dit zijn de vier belangrijkste symptomen van een miskraam.
Missed abortion
Stoot je lichaam het niet-levensvatbare kindje niet af? Dan kun je te maken hebben met een missed abortion. Het kindje leeft dan niet meer, maar de miskraam is nog niet spontaan opgang gekomen. Bovendien kun je nog steeds last hebben van zwangerschapsklachten waardoor je je erg zwanger kunt voelen. Je hebt dan zelf nog niet in de gaten dat er iets mis is, totdat er op de echo te zien is dat het hartje niet meer klopt.
Vanishing twin
Een vanishing twin is een zwangerschap die in de aanleg een tweeling is, maar waarvan het met een van de twee kindjes niet goed gaat. Je ziet op de echo twee vruchtzakjes, maar één van de kindjes heeft het niet overleeft. Dit kan erg lastig zijn, omdat sommige vrouwen niet weten of ze nu blij moeten zijn dat een kindje er nog is of dat verdrietig mogen zijn, omdat er een kindje verloren is gegaan.
Mola-zwangerschap
Bij een mola-zwangerschap is er iets misgegaan bij de celdeling. Het eitje nestelt zich wel in, maar er wordt geen kindje ontwikkeld. Er is (meestal) geen embryo aanwezig en alleen de groei van placentaweefsel vindt plaatst. Op de echo zie je allemaal belletjes in de baarmoeder. Dit wordt ook wel een druiventros genoemd. Door de groei van de placenta raakt de hormoonhuishouding verstoort - en dit kan leiden tot een kwaadaardige celdeling. Je mag dan een jaar lang niet zwanger worden en op controle komen. Gelukkig komt dit zelden voor.
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zit de bevruchte eicel niet in de baarmoeder, maar in een eileider, eierstokken of ergens anders in de buik. Het kindje kan nooit doorgroeien tot een baby en het is gevaarlijk voor de moeder. De zwangerschap moet daarom worden weggehaald.
Verloren embryo’s bij IVF
Bij een IVF-behandeling worden rijpe eicellen uit de eierstokken gehaald. Deze worden vervolgens gemixt met het sperma van de partner of een donor – in de hoop dat er een bevruchting plaatsvindt. Het embryo krijgt tijd om te groeien en wordt daarna teruggeplaatst in de baarmoeder. Het kindje blijft niet altijd plakken waardoor het verloren kan gaan. Dit is officieel geen miskraam, maar het kan voor de ouders wel zo voelen.
Is een abortus een miskraam?
Een miskraam is het verlies van een vroege zwangerschap tot 16 weken. Meestal stopt de groei van de baby in de eerste 12 weken. We spreken van een miskraam als de intentie bij de natuur ligt, maar je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om de zwangerschap met een abortus te beëindigen. Dit valt officieel niet in de categorie miskramen, maar het kan natuurlijk wel zo voelen.
Heb jij een miskraam meegemaakt? Je bent niet de enige. Ongeveer 1 op de 10 zwangerschappen eindigt in een miskraam. Miskraamdeskundige Madelon van Uffelen geeft hier tips over hoe je een miskraam kunt verwerken. Je hoeft het niet alleen te doen!