Myrthe Schoot (35): 'Vlak na Kamp van Koningsbrugge bleek ik ernstig ziek te zijn'

Voormalig Nederlands volleybalster Myrthe Schoot (35) schitterde dit seizoen in Kamp van Koningsbrugge. Ze schopt het tot de vijfde aflevering, maar tijd om het avontuur te verwerken had Myrthe niet. 'Vlak na Kamp van Koningsbrugge bleek ik ernstig ziek te zijn', vertelt ze ons. Myrthe deelt haar ervaring bij KvK én de heftige rollercoaster waar ze daarna in belandde.

Topsportcarrière

'Als topsporter ben ik altijd fysiek heel sterk geweest', begint Myrthe haar verhaal. Vorig jaar zette ze een punt achter haar topsportcarrière, om nieuwe uitdagingen aan te gaan. 'Ik wilde meedoen aan Kamp van Koningsbrugge om te kijken waar mijn grens ligt en om te zien hoe ik zou reageren onder extreme druk, met weinig slaap en eten. Hoe handel ik onder deze omstandigheden, klopt het beeld wat ik heb van mezelf?' Omdat volleybal volgens Myrthe vooral gaat om explosiviteit en interval, heeft ze van tevoren veel hardgelopen om haar duurconditie op te krikken.

Mentale knop

'Door mijn topsportcarrière weet ik van mezelf dat ik diep kan gaan', vertelt Myrthe. 'Tijdens bijvoorbeeld de klifmars had ik het fysiek echt wel zwaar, maar dan kan ik mentaal die knop omzetten. Ik ben resultaatgericht, dus als dit de opdracht is, dan gaan we dit gewoon doen. Voetje voor voetje doorstappen, het einde komt vanzelf in zicht. Je weet alleen niet wanneer. Stiekem genoot ik ook enorm van het buiten zijn, en de natuur. Ik vond het bijna jammer dat je daarna weer teruggaat naar je normale leven in een huis!', zegt ze lachend.

Wanneer is iets goed?

Myrthe merkte na het beëindigen van haar topsportcarrière wel dat ze moeite had met bepalen wanneer iets 'goed' is. 'De topsportwereld is heel duidelijk, het gaat het over winnen en verliezen, heel meetbaar. Vaak bepaalt een coach voor je wanneer iets goed. Of wanneer dit niet het geval is. Ineens moest ik zelf bepalen wat wel en niet goed is. Tijdens Kamp van Koningsbrugge merkte ik daarom ook dat ik de staf veel vragen stelde voor duidelijkheid, want ik ben echt een perfectionist. Ik wil alles heel graag goed doen, maar deed ik het wel goed genoeg?'

Feedbackgesprek

Na het feedbackgesprek met commando's Ray en Dai, kreeg Myrthe het gevoel dat ze ook veel aan het team vroeg. 'Ik wist inderdaad dat ik veel vroeg aan de staf, maar dit was puur ter bevestiging voor mezelf. Wat is precies de bedoeling, deed ik het wel goed? Ik voelde dat ik fysiek uitgeput was, maar ik had tot dat moment niet het gevoel gehad dat ik veel van mijn medecursisten vroeg.' Toen Myrthe dus de observatie van Ray en Dai te horen kreeg, besloot ze dat ze niet egoïstisch wilde zijn. 'Als ex-topsporter wil je altijd in dienst staan van je team, dus ik wilde niet dat het team mij als ballast zou gaan zien. Ik wist hoe zwaar iedereen het had.' Ze besluit het programma te verlaten.

Vage klachten

Myrthe vertelt dat ze voor de fysieke testen van Kamp van Koningsbrugge enorm last had van buikkrampen. 'Ik bleef hier ook een beetje pijn van houden. Ik dacht zelf dat het een spier was.' Voor de zekerheid had Myrthe de dokter gebeld, om even bloed te laten prikken. Hier kwam verder niets uit. 'Ik zou ook nog een echoscopie krijgen, maar deze werd gepland ná de opnames van Kamp, dit lukte niet meer voor die tijd.'

Myrthe bleef tijdens Kamp van Koningsbrugge wel wat vage klachten houden. 'Ik zocht er op dat moment niks achter en bedacht allemaal logische verklaringen', vertelt Myrthe. 'Ik was net gestopt met topsport, dus ik wist helemaal niet hoe mijn lichaam functioneerde zonder vijf uur sporten per dag. Daarnaast was ik net verhuisd en hadden we een complete verbouwing achter de rug. En laten we eerlijk zijn: deelname aan Kamp van Koningsbrugge is best spannend en geen alledaagse situatie, logisch dat mijn lichaam tekenen van stress liet zien.' Myrthe wuifde haar klachten weg omdat ze dacht dat het er wel bij zou horen. Toch had ze wel een vreemd gevoel. 'De manier waarop mijn lichaam functioneerde en vage klachten gaf, dat kende ik niet van mezelf.'

Echoscopie in het ziekenhuis

Anderhalve week ná de opnames van Kamp van Koningsbrugge, ging Myrthe naar het ziekenhuis voor de echoscopie, in de veronderstelling dat het iets kleins zou zijn.' Echter kreeg ze al snel in de gaten dat er meer aan de hand was. 'Tijdens de echo werd de verpleegster heel onrustig en haalde er nog iemand bij. ‘Wat we zien past niet op één echoscherm, dat hebben we nog niet vaak meegemaakt', kreeg ik te horen.' Na doorvragen kon Myrthe direct door naar het spreekuur van de gynaecoloog. 'Ik deed de deur open en hij zei: 'Nou, dit had je vanochtend niet verwacht toen je hierheen kwam, maar je hebt een bal van zestien centimeter in je buik.’ De gynaecoloog ging er in eerste instantie vanuit dat het iets goedaardigs was, maar het moest er wel uit.' Ze kon 's middags nog bloedprikken en een CT-scan laten maken.

Slecht nieuws

's Avonds werd Myrthe gebeld door de gynaecoloog die ze 's ochtends had gezien. 'Myrthe het is foute boel, je hele buik zit vol met kanker en je bloedwaarden zijn ook niet goed.' waren zijn woorden. De arts vertelde haar dat hij nog in het ziekenhuis was. 'Kom naar me toe, dan kunnen we alle scans bespreken.' Myrthe vertelt dat de arts bij de ingang van het ziekenhuis op haar stond te wachten, terwijl hij eigenlijk al lang vrij was van werk.

'Ik heb dus een kwaadaardige tumor op mijn eierstokken, maar het zat eigenlijk al overal in mijn buikholte' zegt Myrthe. 'Ik ging de hele medische molen in, terwijl ik de blauwe plekken van Kamp van Koningsbrugge nog op mijn lichaam had.' Myrthe begon zich ook een stuk slechter te voelen. 'Ik werd op een gegeven moment zo ziek ’s nachts, dat ze me hebben opgenomen. Toen zijn ook de chemokuren naar voren gehaald. Dus zes weken na de opnames van Kamp zat ik aan de chemo.'

Logische verklaring van de vage klachten

Achteraf vielen voor Myrthe heel veel dingen op z’n plaats. 'Als je kijkt naar alle bijwerkingen van de ziekte, kon ik ze allemaal afvinken. Mijn lichaam reageerde zó anders tijdens Kamp van Koningsbrugge, omdat ík niet alleen een strijd aan het voeren was om alle opdrachten zo goed mogelijk uit te voeren, mijn lichaam was aan de binnenkant ook heel hard aan het werk om iets anders te bestrijden.'

Geen tijd voor verwerking

'Na Kamp van Koningsbrugge heb je pas thuis de tijd om te landen. We hebben best wel wat heftige dingen meegemaakt die veel indruk hebben gemaakt, dat moet je gewoon even verwerken', zegt Myrthe. 'Ook kwamen er ineens gedachten als: 'Had ik wel moeten opgeven?' en 'Heb ik écht zoveel gevraagd aan mijn medecursisten of heb ik me gek laten maken door het feedbackgesprek?' Maar vervolgens kwam ik terecht in zo'n bizarre rollercoaster, al die gedachten over Kamp van Koningsbrugge vielen ineens in het niet als het gaat om leven en dood. Waar heb ik me in hemelsnaam zo druk om gemaakt?'

Geslaagde operatie

Inmiddels heeft Myrthe de operatie gehad, deze is succesvol verlopen. Ze moet nu nog drie chemokuren, maar Myrthe staat er heel positief in. 'Zo'n ziekte verandert wel echt je instelling. Ik kon mezelf heel erg dwingen om alles perfect te doen, maar ik besef me nu dat ik veel meer mag genieten.' Terugkijkend op Kamp van Koningsbrugge beseft Myrthe dat ze ook echt heeft geleerd dat alles voorbij gaat en dat pijn tijdelijk is. 'Als het zwaar is, houd het simpel, alles stapje voor stapje. Dit was bij zowel Kamp als mijn ziekte een fijne mindset.' Als alles achter de rug is, wil Myrthe haar gewone leven weer oppakken. 'Dan ga ik ervan uit dat ik gezond ben en blijf, die gedachten zijn krachten.'

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok?