Mis je het om geknuffeld te worden? Deze simpele truc kan helpen

In tijden waarin termen als 'de 1,5 meter samenleving' en 'social distancing' je om de oren vliegen, kan het zijn dat je al een tijd niemand echt meer hebt aangeraakt. En dat kan negatieve effecten hebben op je fysieke en mentale gezondheid.

Wat is huidhonger?

De term ‘huidhonger’ komt uit de kraamzorg. Wist je bijvoorbeeld dat te vroeg geboren baby's direct op de huid worden gelegd, omdat het is bewezen dat ze dan sneller groeien? En daarbij hebben alle baby's een hele sterke behoefte aan huid op huidcontact. Bij het 'huidcontact' dat mensen hebben door een hand aan te raken of te knuffelen, maakt het lijf hormonen aan. Bioloog en primatoloog Frans de Waal vertelt aan het Parool over een onderzoek dat hij deed onder apen: 'We weten dat het stresshormoon cortisol daalt en het ‘knuffelhormoon’ oxytocine stijgt als gevolg van contact. ­Lichamelijk contact wordt dan ook gebruikt in verzoeningen en natuurlijk tussen moeder en kind. Als een jonge aap ergens van schrikt of een ruzie heeft verloren, dan rent ie naar moeder om een tepel in de mond te nemen en tegen haar aan te zitten, hetgeen kalmering brengt.'

Je hebt het vast begrepen, en misschien zelfs al ervaren: huidcontact is een levensbehoefte. Misschien niet zo belangrijk als water, voeding en slapen, maar belangrijk genoeg.

De fleecedeken

Maar wat kun je nu dan doen als je alleen thuiszit en voorlopig niemand aan kunt raken? Volgens hoogleraar psychologie Sander Koole is er iets dat goed werkt tegen huidhonger: een fleecedekentje. 'Hoe lullig ook, het is een toegankelijk surrogaat', vertelt hij aan de Volkskrant. Een bijkomend voordeel is volgens hem dat je nooit afgewezen zal worden door het levenloze. Dat zorgt er onder andere voor dat het troostend en kalmerend zal werken. Wat ook kan helpen: een mega teddybeer in bed, of een dier adopteren uit het asiel - waar je ook na corona nog genoeg tijd voor hebt.