Borstvoeding: over deze dingen wordt niet gesproken

Borstvoeding, dat is goed voor je kind. Dat weet iedereen, toch? En het blijkt ook uit onderzoek. The Lancet publiceerde in 2016 een onderzoek dat aangaf dat borstvoeding jaarlijks wereldwijd 800.000 kinderlevens spaart. Borstbaby’s hebben immers minder kans op infecties, diabetes en obesitas. Als klap op de vuurpijl krijgen ze ook nog een hoger IQ door moedermelk. Maar er zijn wat haken en ogen aan dit nieuws. Namelijk: niet iedere moeder kan even eenvoudig borstvoeding geven.

Borstvoeding-struggles

Zo zijn er de werkende moeders, die gewoon door (moeten) werken en weinig tijd hebben om borstvoeding te geven. Bovendien is er niet op alle werkplekken een kamer waar de nieuwbakken moeder rustig kan gaan kolven. Maar er zijn ook moeders bij wie het geven van borstvoeding in eerste instantie, of ook niet op langere termijn, simpelweg niet lukt. Je kunt tegen allerlei lichamelijke en emotionele problemen aanlopen wat het geven van borstvoeding lastig maakt of zelfs praktisch onmogelijk maakt.

Nicole Gommers van Vrouw had problemen met borstvoeding, zo vertelt ze in een column op Vrouw.nl. 'Het aanleggen lukte niet. Het drinken lukte niet. Er was ernstige twijfel of ze inderdaad wel iets binnen kreeg (er zat geen druppeltje melk in haar mondhoek na het ‘drinken’). Het arme kind verloor te veel gewicht en de paniek groeide. En ineens was borstvoeding het allerbelangrijkste in mijn leven. Gelukkig was daar de verlossing: een borstpomp, in allerijl gehuurd bij het ziekenhuis door vriendlief. En dan zit je daar met die zuignappen op je borsten. Ik vond het ver-schrik-ke-lijk. Kon het gevoel haast niet verdragen. Ik heb tranen met tuiten gehuild toen mijn vriend (wist hij veel) onschuldig vroeg waarom ik de borstkolf niet gewoon op de hoogste stand zette. Gelukkig wist mijn kraamverzorgster me weer aan het lachen te krijgen met het voorstel zijn shirt uit te trekken en bij hém de kolf even op turbostand uit te proberen.'

Twee dames die hun borstvoedingsverhaal hebben gedeeld op Instagram zijn Isabella Machiné en Kim Geerts - van der Veer. Ook Kim had moeite met borstvoeding geven en Isabella had voornamelijk problemen met de borstvoeding op gang krijgen.

'Vastbesloten om Miki niets anders te geven dan de moedermelk (tenminste 6 maanden maar bij voorkeur 2 jaar) bracht ik uren door met pompen. Het resultaat: een gefrustreerde moeder, schreeuwende baby (omdat ze gewoon niet meer melk wilde) en een vriezer vol melk die Miki nooit wilde,' zo vertelt Kim.

'Na de bevalling kreeg ik geen goede begeleiding in het ziekenhuis en ook niet tijdens de kraamweek thuis. Ik had Luca meteen moeten aanleggen en dit moeten blijven doen om de melkproductie op gang te brengen. Dit gebeurde niet waardoor ik geen melk had, althans dat dacht ik, en daar werd ik super onzeker van. Ik dacht dat mijn lichaam het niet kon. Mbv de kolf kwam de productie uiteindelijk op gang. Maar ik heb me de eerste vier weken zo onzeker gevoeld en vroeg me steeds af of ik wel genoeg melk maakte en of Luca wel genoeg dronk,' laat Isabella weten in haar post. 'Luca had een te kort tongriempje en kon daardoor zijn tong niet goed uitsteken en dus ook niet goed drinken. Het tongriempje moest door de verloskundige worden geklieft.'

Stress en psychische effecten

Als je als nieuwbakken moeder het niet voor elkaar krijgt om goed aan te leggen, borstvoeding te produceren of tegen andere lichamelijke problemen aanloopt (blaren op je tepels, steken in de borst, noem maar op), kan dat voelen als falen. Bovendien kan het voor een fikse berg stress, schuldgevoel en angst zorgen (helemaal in combinatie met al die hormonen die door je lijf gieren): je wilt immers het beste voor je kind.

Er zijn helaas maar weinig mensen die spreken over al die borstvoedingsperikelen. Want hoe fantastisch het ook kan zijn dat je je kindje zelf kunt voeden, het is niet voor iedereen weggelegd. En daarmee ben je geen slechte moeder.

Volg je Women's Health al op Facebook en Instagram?