'7 lessen die ik (40) na 7 maanden krachttraining aan je mee wil geven'
GettyImages

De 40-jarige fitnessliefhebber Erin Giles besloot een behoorlijke uitdaging aan te gaan en was zeven maanden lang locked in. Dat betekende: drie tot vier keer per week kracht- en sprinttraining én flink wat proteïne naar binnen werken (die 148 gram eiwit per dag tikt zichzelf natuurlijk niet aan...). Onderweg haalde ze er een aantal lessen uit op waar jij nu je voordeel mee kunt doen.
Giles deelt de zeven lessen die haar kijk op kracht, vooruitgang en lichaamssamenstelling veranderden. Kleine spoiler: harder trainen bleek lang niet altijd de sleutel tot meer resultaat.
Deze 7 dingen heeft ze na 7 maanden intensieve krachttraining geleerd
1. Sterker worden kost tijd
Rome is niet in één dag gebouwd – en een sterker lichaam helaas ook niet. Een van de grootste inzichten voor Giles was dan ook hoeveel tijd het daadwerkelijk kost om spiermassa op te bouwen, zeker vanaf je veertigste. ‘Ik was echt verbaasd over wat realistisch is voor vrouwen van onze leeftijd – veertig jaar en ouder – als je eenmaal begint met krachttraining, en hoeveel tijd het eigenlijk kost om spieren op te bouwen’, vertelt ze.
Inmiddels kijkt ze daar een stuk relaxter naar dan toen ze net klaar was met haar trainingsprogramma. Juist daarom vindt ze het belangrijk dat we vaker realistische voorbeelden zien van vrouwen die werken aan hun kracht en lichaamssamenstelling. ‘Hoe vaker we mensen vanaf een jaar of 35 tot 40 jaar zien werken aan hun body recomposition en sterker worden, hoe meer we beseffen dat het tijd kost. En dat dit helemaal oké is.’
Oftewel: verwacht niet dat een paar weken krachttraining je lichaam compleet veranderen. Vooruitgang komt misschien langzamer dan je hoopt, maar dat betekent niet dat er niets gebeurt.
2. Je kunt sterker worden zonder aan te komen
Meer eten, zwaarder tillen en tóch hetzelfde getal op de weegschaal zien? Voor Giles was het een van de grootste verrassingen van haar traject. Ze verhoogde haar eiwitinname van ongeveer 100 naar bijna 150 gram per dag en ging steeds zwaarder trainen, zonder dat ze daarbij aankwam.
‘Ik ben niet aangekomen, maar ik ben vooral verbaasd over hoeveel sterker ik op bepaalde vlakken ben geworden’, vertelt ze. Een goed voorbeeld daarvan is haar hip thrust. Waar ze eerder trainde met alleen de stang en ongeveer 11 kilo extra gewicht, kon ze uiteindelijk 79 kilo te tillen.
‘Ik heb enorm veel kracht gewonnen en dat voelt als een grote overwinning.’
3. Je hoeft niet van elke training te houden
Soms geeft juist die training waar je het meest tegenop ziet achteraf de meeste voldoening. Niet omdat het ineens leuk was, maar omdat je tóch hebt doorgezet. Voor Giles waren dat met name tijdens haar cardiosessies.
De eerste twee maanden deed ze twee tot drie keer per week 15 tot 20 minuten cardio, wat ze uiteindelijk opbouwde naar 40 tot 45 minuten. Sommige trainingen bestonden uit intervallen, andere uit cardio op een constant en lager intensiteitsniveau. ‘Ze hebben me behoorlijk afgemat’, vertelt ze.
Cardio was dan ook nooit haar favoriete onderdeel. ‘Ik verveel me snel, vooral bij cardio. Ik ben daar nooit zo sterk in geweest.’ Juist daardoor werd het ook een mentale uitdaging. Tijdens haar trainingen moest ze zichzelf regelmatig overtuigen om niet eerder te stoppen. ‘In mijn hoofd ben ik steeds bezig mezelf ervan te overtuigen dat ik niet de hele training hoef af te maken, of dat ik dat laatste interval best kan overslaan.’ Toch zette ze door. ‘Het was ontzettend zwaar, maar ook verrassend om te merken hoe goed ik me achteraf voel.’
4. Herstel hoort bij sterker worden
Deloadweken, rustdagen en trainingen met een lagere intensiteit zijn essentieel om je lichaam de tijd te geven te herstellen tussen zwaardere trainingsblokken door. 'Vanochtend begin ik aan twee weken van iets wat ik eigenlijk nog nooit eerder heb gedaan: deloadweken – dus minder intensiteit, minder volume of minder gewicht.'
Je gaat dus niet tot het uiterste.' Maar: Herstel kent velen vormen en kan dus ook betekenen dat je je lichaam de hele dag even rust geeft door een keer niet te trainen, wat óók oké is.
5. Verwaarloos mobiliteit niet
Er was één onderdeel dat er bij Giles regelmatig bij inschoot: mobiliteit. Wie kent het niet: na een zware training gelijk naar eten grijpen omdat je honger hebt. Dit overkwam Giles vrij vaak.
Maar, ze ontdekte ook dat haar eerdere aanpak misschien iets te ambitieus was. Zo probeerde ze programma’s te volgen waarbij ze dagelijks een halfuur aan mobiliteit moest werken. Boven op al haar andere trainingen bleek dat niet vol te houden.
In plaats van de stretchsessie helemaal over te slaan, koos ze voor een haalbare optie: 'Ik ben begonnen met het samenstellen van een lijst met YouTube-video's voor mobiliteitsoefeningen die maximaal 10 tot 20 minuten duren.'
6. Vooruitgang draait om veel meer dan alleen uiterlijk
Na een aantal maanden waren Giles' afmetingen nauwelijks veranderd. Ze was ongeveer 1,3 centimeter kwijt rond haar heupen, terwijl de omvang van haar bovenbenen hetzelfde was gebleven. Toch zag ze op een ander vlak wél flinke vooruitgang: haar kracht.
‘Ik ben een halve inch kwijt, maar ik ben sterker’, vertelt ze. ‘Het kost tijd en dat is prima. We kunnen onderweg plezier hebben en onze vooruitgang vieren, ook als het maar om een halve inch of één pond gaat.’
Want vooruitgang zie je niet alleen terug in centimeters in de spiegel. Voor Giles zat de grootste verandering juist in hoe ze zich voelde. ‘Ik heb het gevoel dat ik er mentaal, emotioneel en qua kracht op vooruit ben gegaan. Ik heb een gezondere relatie opgebouwd met sporten en sterker worden.’
7. Ze had gewild dat ze eerder met creatine was begonnen
Als Giles één ding anders had kunnen doen, was ze eerder met creatine begonnen. In eerste instantie hield ze het nog af omdat ze bang was voor mogelijke bijwerkingen.
‘Ik vond het doodeng om ermee te beginnen, omdat ik van zoveel mensen hoorde dat je er een opgeblazen gevoel van krijgt en vocht vasthoudt’, vertelt ze. Zelf bleek ze daar uiteindelijk geen last van te hebben.
De uiteindelijke keuze om er toch wel aan te beginnen kwam nadat ze meer over het supplement las en onder andere informatie tegenkwam van inspanningsfysioloog en voedingswetenschapper dr. Stacy Sims. ‘Ik besloot het uiteindelijk toch te proberen, omdat zij vertelde dat creatine een van de meest onderzochte supplementen ter wereld is.’
Voor Giles pakte die keuze dus goed uit – maar dit is natuurlijk per persoon verschillend.
Dit artikel is een syndication van Women's Health UK
Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.
Onder de Cover is de podcast van Women's Health. Nieuwe afleveringen verschijnen op Spotify, Apple en via Podimo. Tip: zet je notificaties aan, en vergeet niet te abonneren!
Volg je Women's Health al op Google Discover?
Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.














