Actrice Eva Laurenssen: ‘Wat vrouwen allemaal tegelijk dragen blijft me verbazen'

Eva Laurenssen (38) is een actrice die bekend staat om haar nuchtere blik op het vak. In een openhartig gesprek met WH vertelt ze over zelfbeeld - in het verleden en heden - en wat vrouwelijkheid voor haar betekent. ‘Ik leer mijn dochter juist dat vrouwen ongelooflijk sterk zijn.’ 

Voor ons nieuwste zomerboek spraken we actrices Eva Laurenssen, Fockeline Ouwerkerk en Tanja Jess; bekend van de populaire serie Haantjes. Voor deze serie bewegen ze zich tussen mannelijke ego’s en maatschappelijke verwachtingen. 

Buiten de set gaat het gesprek al snel over iets anders: de relatie met zichzelf. Over schoonheid, zelfbeeld, ouder worden en de vrijheid die ontstaat als je jezelf steeds minder langs de meetlat van anderen legt. ‘We zijn compleet doorgeschoten in het idee dat je niet mag zien dat iemand ouder wordt’, vertelt Eva. 

Wanneer werd je je voor het eerst bewust van hoe je eruitzag? 

‘Het allereerste moment kan ik me niet meer herinneren. Maar ik weet nog wel dat ik op de toneelschool een beoordeling zou krijgen van een workshop, gegeven door een docent van de oude garde, richting de tachtig. Ik had die workshop best moeilijk gevonden, hard gewerkt, het lag buiten mijn comfortzone. 

Toen ik tegenover hem ging zitten zei hij: ‘Lieve Eva, ik vind jou zo mooi dat ik het moeilijk vind om jou een beoordeling te geven.’ En vervolgens kwamen er alleen maar complimenten over hoe mooi hij me vond. Toen ik wegliep, in totale verwarring, realiseerde ik me voor het eerst: o, dus dat kan ook.’ 

Jezelf altijd moeten bewijzen

‘Met terugwerkende kracht voelde ik me eigenlijk best beledigd. Niet serieus genomen in wat ik kon. Het was ook een soort waarschuwing voor de rest van mijn leven: mensen kijken dus eerst naar je uiterlijk, en voor bepaalde mensen stopt het daar ook. Dus zul je altijd meer moeten laten zien. Ik denk dat mijn neiging om grappen te maken – ook de wat lompe – daar ergens is begonnen.’ 

De tekst gaat na de afbeelding weer verder.

© Netflix

Eva Laurenssen als influencer Stevie in de serie Haantjes

Hoe keek je als kind naar je eigen lichaam? 

‘Ik heb nooit negatief naar mijn lichaam gekeken. Maar ik weet nog dat ik in groep drie een juf had die Nicole heette. Ze was blond, had dunnere lippen dan ik – het tegenovergestelde van hoe ik eruitzag. Ik had volle lippen, grote ogen en donker haar. Dat viel op. Niet pesterig, maar mensen benoemden het wel. 

Ik probeerde mijn lippen soms dunner te maken door ze naar binnen te trekken. Mijn moeder zag dat en zei: ‘Ach schat, later ga je zo blij zijn met die lippen. Ik voorspel dat iedereen later dikke lippen wil.’ Dit waren de jaren negentig, toen alles dun moest zijn. Maar uiteindelijk kreeg ze gelijk.’ 

Voel je druk om op een bepaalde manier vrouwelijk te zijn in je vak? 

‘Niet echt. Voor mij is een vrouw die daadkrachtig, luid en ambitieus is net zo vrouwelijk als een moeder die zachtjes een slaapliedje zingt. We maken vrouwelijkheid vaak veel kleiner dan het eigenlijk is. Ik ben wie ik ben – onhandig, lomp en chaotisch. Ik kan net zo makkelijk tussen de mannen staan als genieten van een mooie jurk op een première. 

Wat ik nooit zal doen, is delen van mezelf wegstoppen omdat ze niet in een bepaald plaatje passen. Authenticiteit maakt je interessant.’ 

Hoe navigeer je tussen publiek en privé? 

‘Ik ben overal dezelfde persoon. Misschien helpt het dat ik geen social media heb. Daardoor hoef ik geen online versie van mezelf in stand te houden. De Eva die iemand op straat tegenkomt is dezelfde Eva die mijn vrienden kennen. 

Ik heb nooit de behoefte gevoeld om me anders voor te doen dan ik ben. Ook niet om ergens bij te horen of indruk te maken. Als ik vroeger verlegen was en niet op iemand afstapte terwijl anderen dat wel deden, deed ik dat niet – want het voelde niet echt. En via mijn eigen route kwam het ook goed. Ik geloof dat dicht bij jezelf blijven uiteindelijk het meest oplevert. Misschien niet de snelste route, maar wel de prettigste.’ 

Wat betekent zelfliefde voor jou? 

‘Voor mij betekent het vooral compassie hebben met jezelf. Dat klinkt heel mooi, maar ik ben van nature behoorlijk streng voor mezelf. Mijn hoofd weet altijd wel een manier te vinden om ergens schuldgevoel over te hebben. Of dat nu gaat over mijn dochter, mijn familie, mijn werk of mezelf. Zelfliefde zit niet in het verdwijnen van die stem. Het zit erin dat ik er nu anders mee omga. 

Door therapie, gesprekken en levenservaring heb ik geleerd dat zo’n gedachte ook weer voorbijgaat. Vroeger ging ik er meteen in mee. Nu denk ik vaker: daar is dat stemmetje weer. Laat maar even. Het wordt vanzelf weer stil. En dat gebeurt eigenlijk altijd.’ 

Vergelijk je jezelf nog met anderen? 

‘Ik zit niet op social media, maar als ik af en toe meekijk met een vriendin voel ik me daarna zelden beter. Eerder het tegenovergestelde. Je krijgt voortdurend hoogtepunten van andermans leven te zien. Mooie huizen, verre reizen, perfecte gezinnen. Maar je ziet nooit het hele verhaal. Toch gaat je brein vergelijken. En daarbij trek je zelf altijd aan het kortste eind. Voor je het weet denk je dat je ook naar Ibiza moet verhuizen of ergens op een berg in Scandinavië zou moeten wonen. 

De mensen met wie ik mezelf vergelijk zijn de mensen die ik echt ken. Van hen zie ik de mooie én de moeilijke kanten. Dat voelt veel gezonder.’ 

Hoe verandert je relatie met je lichaam naarmate je ouder wordt? 

‘Mijn lichaam is niet echt veranderd, dat blijft relatief hetzelfde. Ik eet gezond, zorg goed voor mezelf, sport niet eens zo veel. Dat zijn gewoon mijn genen. Mijn gezicht verandert natuurlijk wel. Jaren van gebroken nachten doen niet heel veel goeds. Je krijgt wat rimpeltjes en denkt opeens: hé, nu heb ik die wal ook. Ja, dat hoort er nu eenmaal bij. 

Tegen principes in

We zijn compleet doorgeschoten in het idee dat je niet mag zien dat iemand ouder wordt. En toch word je er de hele dag mee geconfronteerd. Daardoor betrapte ik mezelf er soms op dat ik in de spiegel keek en dacht: en als ik er iets aan zou doen? Maar ik doe het niet. Ik vind het ook te eng. En eerlijk gezegd vind ik het principieel verwerpelijk. Tegelijk moet iedereen doen waar hij of zij zich goed bij voelt.’ 

Wat wil je jonge vrouwen meegeven over zelfbeeld? 

‘Ik vind het mooi dat veel jonge vrouwen zichzelf tegenwoordig veel meer durven te accepteren. Dat je niet meer eerst aan een ideaalplaatje hoeft te voldoen voordat je iets mag dragen. Daar ben ik oprecht blij om. Wat ik jonge vrouwen vooral wil meegeven: er is maar één iemand zoals jij. En dat is precies de bedoeling.’ 

Als je één ding zou mogen veranderen aan hoe de maatschappij naar vrouwen kijkt? 

‘Ik zou willen dat we stoppen met dat vergrootglas op vrouwen: hoe ze eruit moeten zien, wat ze moeten zijn, hoe ze zich moeten gedragen. 

Ik leer mijn dochter juist dat vrouwen ongelooflijk sterk zijn. Wat vrouwen lichamelijk, emotioneel en mentaal kunnen dragen, vaak allemaal tegelijk, blijft me verbazen. Je kunt me bijna geen groter compliment geven dan zeggen dat ik een vrouw ben.’

Verder de diepte in

Nieuwsgierig naar meer? In de nieuwste editie van Women's Health, met Julia Heetman op de cover, lees je ook de interviews met Haantjes-actrices Fockeline Ouwekerk en Tanja Jess, plus nog veel meer inspirerende verhalen over sport, gezondheid en lifestyle.

Het tijdschrift met Julia Heetman op de cover ligt nu in de winkels - en hier kan je 'm online bestellen. Wees er snel bij, want op = op! Het zomerboek liever in de brievenbus ontvangen? Word abonnee en ontvang altijd als eerste de nieuwste editie van WH. 

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.