De rol van Dave Roelvink in de docu van Marijn Kuipers roept veel reacties op - dit zegt een expert

De nieuwe documentaire van Marijn Kuipers heeft veel losgemaakt bij mensen. Niet alleen omdat ze daarin openhartig vertelt over haar eetstoornis, maar ook omdat kijkers van dichtbij zien hoe zwaar zo’n ziekte weegt op een relatie. Vooral de rol van Dave Roelvink roept reacties op. 

Hij is soms confronterend, direct en zichtbaar gefrustreerd, maar tegelijkertijd probeert hij haar ook constant terug te trekken naar de realiteit. Op social media discussiëren kijkers volop: helpt zo’n aanpak eigenlijk wel? Volgens Frouke van Overveld van Stichting KIEM ligt het antwoord genuanceerder dan veel mensen denken. ‘Soms praat je niet met de persoon zelf, maar met de eetstoornis.’

Dave kijkt voorbij eten en gewicht

Wat volgens Van Overveld vooral opvalt aan Dave’s reacties in de documentaire, is dat hij snel doorheeft dat er meer speelt dan alleen eten of afvallen. ‘Hij kijkt voorbij de laag van eten, uiterlijk en afvallen’, zegt Van Overveld. ‘Dat maakt een groot verschil.’ Volgens haar is dat belangrijk, omdat een eetstoornis zelden écht over eten gaat. Controle, onzekerheid, angst en onderliggende pijn spelen vaak een veel grotere rol.

‘Ik zou het niet per se een harde aanpak noemen, maar eerder een ervaringsrijke aanpak’, legt ze uit. Dave deelt in de documentaire ook openlijk dat hij zelf ervaring heeft met verslaving en herstel, en juist daardoor ziet hij volgens haar sneller wat er onder bepaald gedrag ligt.

Je kunt soms zien wanneer de eetstoornis praat

Een van de meest herkenbare dingen in de documentaire, volgens Van Overveld, is hoe Marijn soms compleet anders reageert van het ene op het andere moment. Dat heeft volgens haar alles te maken met hoe een eetstoornis iemands persoonlijkheid kan overschaduwen. ‘Wij vergelijken het weleens met een zonsverduistering’, legt ze uit. ‘De eetstoornis schuift als het ware voor de persoon.

Wanneer de eetstoornis aan het woord is

’Dat zie je volgens haar ook terug in de manier waarop iemand praat. ‘De eetstoornis praat vaak in cijfers, controle en zwart-witdenken. Het gaat over calorieën, gezond of ongezond eten, afvallen, sporten of hoeveel iemand heeft gegeten. Dan merk je dat de eetstoornis op de voorgrond staat.’ 

Op andere momenten zie je juist twijfel, verdriet of frustratie. ‘Wanneer iemand zegt: ‘Waarom doe ik dit?' of ‘Ik wil dit eigenlijk niet meer’, dan hoor je vaak meer de persoon zelf.’

Waarom Dave’s aanpak wel kan werken

Volgens Van Overveld zit daar ook meteen de reden waarom Dave’s aanpak soms lijkt te werken en soms totaal niet. ‘Zo’n confronterende aanpak werkt alleen wanneer je echt in verbinding staat met de persoon zelf’, zegt ze. ‘Wanneer de eetstoornis op de voorgrond staat, zorgt confrontatie vaak juist voor meer strijd, irritatie of afstand.’ In de documentaire zie je meerdere momenten waarop dat gebeurt. 

Toon empathie

Bijvoorbeeld wanneer Marijn vertelt dat ze heeft overgegeven en Dave reageert met: ‘Je weet toch dat je dat niet moet doen.’ Volgens Van Overveld sluit Marijn zich daarna vrijwel direct af. ‘Je ziet eigenlijk meteen dat de deur weer dicht gaat', zegt ze. ‘De eetstoornis sluit het gesprek als het ware af.’ Een empathische reactie werkt volgens haar vaak beter. ‘Vraag liever: hoe gaat het nu met je? Wat heb je nodig? Kan ik iets voor je doen?’

Blijf naast iemand staan, niet tegenover

Toch benadrukt Van Overveld dat partners ook grenzen mogen stellen. Sterker nog: dat is volgens haar juist belangrijk. Alleen moet iemand niet in de rol van therapeut, controleur of ‘voedselpolitie’ schieten. ‘Blijf naast iemand staan, niet ertegenover’, zegt ze. ‘Hoe harder je tegen de eetstoornis gaat duwen, hoe groter die soms juist wordt.’ 

Je staat er niet alleen voor

Bij Stichting KIEM gebruiken ze daarvoor een vergelijking met een oester. ‘Als je heel hard op een oester slaat, blijft die dicht’, legt ze uit. ‘Maar als je iemand met rust, veiligheid en geduld benadert, gaat die veel sneller open.’ En precies dat maakt de documentaire volgens haar voor zoveel mensen herkenbaar. Niet alleen de eetstoornis zelf, maar ook de machteloosheid van iemand die ziet dat degene van wie je houdt langzaam verdwijnt achter die ziekte.

Het belang van de juiste hulp

Herken jij jezelf hierin, of herken je een ander? Weet dan dat je niet alleen bent. Hulp zoeken is - hoewel moeilijk - heel belangrijk, omdat artsen en deskundigen precies weten hoe ze jou het beste kunnen helpen. Zij zullen niet oordelen. Daarvoor zul je jouw eetstoornis zelf moeten erkennen. 

Praat met iemand die je vertrouwt, zoek informatie, bijvoorbeeld via firsteetkit.nl, bespreek je zorgen met je huisarts en neem contact op met een organisatie of inloophuis voor steun of lotgenotencontact. Weet hoe dan ook: je hoeft het niet alleen te doen. 

Hulp vind je hier:

Bel bij spoed altijd 112; als er geen spoed is, kun je het best contact opnemen met je huisarts. Heb je behoefte aan persoonlijke hulp of advies, of weet je niet zeker of je hulp nodig hebt? Dan kun je (anoniem) contact opnemen met een hulplijn:

• Hulplijn MIND: 0900-1450 > je kunt bellen, chatten, WhatsAppen of mailen met een hulpverlener
• Informatie-, advies- en steunpunt (ook als je een naaste bent) Stichting JIJ: 010-7370847
• Stichting Kiem helpt ouders, naasten en professionals om signalen eerder te herkennen, zodat mensen sneller passende hulp krijgen. Op stichtingkiem.nl/hulp vind je informatie over eetstoornissen en waar je terechtkunt voor hulp.

Wil je weten hoe hulp bij een eetstoornis eruit kan zien? Je leest het in dit artikel.

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.