Psyche

Debbie raakte door de perimenopauze in een diep dal: 'Ik was mezelf kwijt'

Redactiestagiair

Women's Health

Women's Health

Wat begon met migraines en stemmingswisselingen, eindigde voor Debbie Hickman (54) in een diepe mentale crisis. Jarenlang voelde de Britse alleenstaande moeder zich niet gehoord door artsen, terwijl haar klachten tijdens de perimenopauze steeds heftiger werden. Uiteindelijk kreeg ze suïcidale gedachten. 

Nu vertelt ze hoe een gebrek aan erkenning haar bijna fataal werd en waarom betere menopauzezorg levens kan redden. ‘Het voelde alsof ik mezelf volledig kwijt was.’

Heb je zelf suïcidale gedachten of maak je je zorgen om iemand? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via de website of bel gratis 0800-0113.

Het leven als alleenstaande moeder

Het leven van Debbie veranderde compleet toen ze op haar 36ste moeder werd van zoon Jayden. Tien maanden later stond ze er plots alleen voor, maar ondanks de uitdagingen bleef ze positief. Ze werkte parttime als administratief medewerker, combineerde dat met de zorg voor haar zoon en zette zich in als vrijwilliger bij de scouting. ‘Ik was altijd iemand die overal het beste van probeerde te maken,’ vertelt ze. ‘Zelfs als het zwaar was.’

In die eerste jaren genoot ze van het moederschap. Samen met Jayden reed ze regelmatig naar de caravan van haar moeder in Wales, de auto volgeladen met eten van thuis. ‘Die simpele dingen maakten me gelukkig.’

Het omslagpunt

Rond haar begin veertig begon er iets te veranderen. Haar menstruatiecyclus werd korter en ze kreeg een vreemde druk in haar hoofd. ‘Het voelde alsof mijn hoofd in een bankschroef zat.’ Daar kwamen heftige migraines bij, waarna ze zich soms wekenlang uitgeput voelde. Zelf dacht Debbie al snel aan de perimenopauze, de fase vóór de menopauze waarin hormonen beginnen te schommelen. Maar artsen wuifden dat idee weg. ‘Ik kreeg steeds te horen dat ik daar nog veel te jong voor was, zelfs op mijn 43ste.’ 

Ze werd niet serieus genomen

Ondertussen werden haar klachten erger. Ze bezocht talloze zorgverleners, maar niemand leek het totaalplaatje te zien. Iedere klacht werd apart behandeld: de migraines, de vermoeidheid, de stemmingswisselingen. ‘Niemand legde de link met hormonen.’ Het pijnlijkst vond ze dat ze zich vaak niet serieus genomen voelde. ‘Een vrouwelijke arts zei zelfs dat mijn klachten waarschijnlijk door angst kwamen en dat ik gewoon graag een 'label' wilde voor wat ik voelde.’

Van antidepressiva tot injecties

In de jaren daarna probeerde Debbie van alles. Ze kreeg antidepressiva voorgeschreven, waaronder SSRI's zoals fluoxetine en sertraline. Voor haar migraines kreeg ze zware medicatie, van bètablokkers tot injecties in haar schedelbasis. Maar niets leek echt te werken. Sommige medicijnen maakten haar zelfs zieker. Tegen haar midden veertig was haar kwaliteit van leven volledig ingestort. 

Niks leek te helpen

Naast dagelijkse migraines kreeg ze ook last van lichamelijke overgangsklachten, zoals brandende pijn in haar mond, spierpijn en extreme vermoeidheid. Tegelijkertijd werd haar mentale gezondheid steeds slechter. ‘Ik huilde constant, had heftige stemmingswisselingen en leefde in een soort permanente angst.’ Toch bleef ze doorgaan. Ze moest wel. Ze had een zoon om voor te zorgen en rekeningen die betaald moesten worden. ‘Ik hield mezelf overeind tot het simpelweg niet meer ging.’

De steun die haar leven veranderde

Juist in die donkerste periode vond Debbie steun via sociale media. Via Instagram kwam ze in contact met menopauzevoorlichter en activist Diane Danzebrink, oprichter van de organisatie Menopause Support. Ook een lokale menopauze-cafégroep hielp haar er doorheen. Daarnaast besloot Debbie over te stappen naar een andere huisarts. Die nam haar klachten wél serieus en stelde hormoontherapie voor: oestrogeenpleisters gecombineerd met progesterontabletten. 

Ook kreeg ze een lichte antidepressiva om haar serotonineniveau te ondersteunen. ‘Ik wist niet wat ik kon verwachten, maar uiteindelijk bleek dat precies de combinatie die ik nodig had.’

Vrouwen hebben betere hulp nodig

Dat juist vrouwen tussen de 45 en 49 jaar steeds vaker kampen met suïcidaliteit verbaast Debbie dan ook niet. Volgens recente cijfers zijn de zelfdodingscijfers onder vrouwen de afgelopen tien jaar flink gestegen. Voor haar is één ding duidelijk: betere kennis over de overgang kan levens veranderen. ‘Als ik vanaf het begin de juiste hulp had gekregen, had deze nachtmerrie waarschijnlijk veel korter geduurd.’ 

Er moet meer over worden gesproken

Volgens Debbie ligt de focus nu te vaak op snelle oplossingen en ‘wondermiddelen’ op sociale media, terwijl structurele verandering nodig is. Meer gespecialiseerde kennis over de overgang in de gezondheidszorg bijvoorbeeld, maar ook op school. ‘We leren jongeren van alles over puberteit, maar bijna niets over wat er later met het vrouwenlichaam gebeurt.’

‘Ik ben zo dankbaar dat ik er nog ben’

Nu, bijna tien jaar later, voelt Debbie zich eindelijk weer zichzelf. De overgangsklachten zijn niet volledig verdwenen, maar dankzij hormoontherapie zijn ze beter beheersbaar geworden. Wat haar uiteindelijk redde, zegt Debbie, was de juiste steun. Een huisarts die luisterde. Mensen die haar serieus namen. Vrouwen die begrepen wat ze doormaakten. ‘Dat maakte het verschil tussen opgeven en blijven leven.’

Waar vind je hulp bij overgangsklachten?

Volgens menopauze-expert Diane Danzebrink is het belangrijk om hulp te blijven zoeken als je je niet gehoord voelt. ‘Vraag gerust om een andere arts als je klachten worden weggewuifd,’ adviseert ze. Ook simpele grondingsoefeningen kunnen op moeilijke momenten helpen om je zenuwstelsel tot rust te brengen. Denk aan rustig ademhalen: drie tellen in door je neus, vijf tellen uit. 

Daarnaast benadrukt ze hoe belangrijk begrip vanuit de omgeving is. ‘Vrouwen hebben vooral zachtheid, steun en compassie nodig. Dat lijkt klein, maar kan levensveranderend zijn.’ 

Dit is een syndication van Women's Health UK.

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Wil je bijdragen aan ons onderzoek naar eetgedrag, lichaamsbeeld en mentale gezondheid? Hier vind je de enquête!