Florentien over Expeditie Robinson: ‘Ik snakte naar een matras, een fatsoenlijke stoel en droge voeten’
Jasper Suyk
Vers van de pers: nieuwslezeres Florentien moest afgelopen aflevering het Expeditie-eiland verlaten. Deze keer was niet kamp Noord, maar kamp Zuid aan de beurt. Na een spannende strijd tegen Camiel Kesbeke verloor Florentien zat haar tijd als stamhoofd er helaas op. Hoe ervaarde ze deze life changing experience? Wij stelden haar 13 vragen over haar Expeditie-avontuur.
Florentien blikt terug op Expeditie Robinson
Waarom besloot je mee te doen aan Expeditie Robinson?
‘Ik ben al jaren fan van het programma, maar dan om er naar te kijken. Als ze me vijf jaar geleden hadden gevraagd om mee te doen, had ik vriendelijk bedankt. Je laat je toch niet vrijwillig uithongeren en uitputten? Toen het uiteindelijk daadwerkelijk echt op mijn pad kwam, zag ik het ineens toch anders. Het voelde als een uitdaging, een avontuur dat ik normaliter nooit mee zou kunnen maken. Dat wilde ik voor geen goud missen.’
Wat was je reactie toen je ervoor gevraagd werd?
‘Ik weet nog precies waar ik was. Ik stond op het vliegveld om op vakantie te gaan. Mijn hele vakantie stond vervolgens in het teken van Expeditie. Ik ben direct gaan hardlopen, kocht gewichten en ging direct naar de Decathlon voor een nieuwe bikini. Volgens mij heb ik de vakantie van mijn man verknald haha. Ik had het alleen nog maar over Expeditie. Het is ook gewoon het spannendste wat ik ooit heb meegemaakt.’
Hoe heb je je fysiek op dit avontuur voorbereid ?
‘Ik heb een survival-workshop gevolgd waarin je leert om een hut te bouwen, vuur te maken en een vis eet-klaar te maken. Verder heb ik een touw gekocht om te leren knopen, ben ik elke woensdag gaan zwemmen en was ik dagelijks in de sportschool te vinden. Ook heb ik wat geheugenspelletjes gedaan. Best veel voorbereiding dus.’
Hoe heb je je mentaal op dit avontuur voorbereid?
‘Door veel uitzendingen terug te kijken. Ik heb er veel over gepraat met dierbaren. Zij moedigden me aan en stelden me gerust. En ik heb mezelf ook veel moed ingepraat.'
Heb je voorafgaand aan Expeditie Robinson juist veel vrienden en familie gezien, of was je meer op jezelf?
‘Eigenlijk heb ik niet iets anders gedaan dan normaal. Wel was ik extra aardig tegen de mensen om me heen. Ik wilde namelijk niet na een ruzie het vliegtuig in stappen haha.’
Wat nam je allemaal mee in je koffer?
‘Weinig, want er waren veel regels. Zo mocht je maar twee korte broeken meenemen, twee onderbroeken en één trui. Een tandenborstel of een lekkere shampoo mocht uiteraard niet mee.’
Was je erg gespannen toen je naar het eiland afreisde
‘Ja heel erg. Ik wist niet hoe ik zou reageren onder bizarre omstandigheden. Ik zat daar zonder eten, zonder slaap, in de hitte, met een groep wildvreemden die met elkaar de strijd aan gingen. Ik vond het echt heel eng, maar ook heel erg bijzonder. Ik heb er heel erg naar uitgekeken.’
Hoe voelde het om daar zonder enige luxe te moeten overleven?
‘Sommige dingen mis je niet eens zo erg, zoals je telefoon of een haarborstel. Maar ik snakte wel naar een matras, een fatsoenlijke stoel en droge voeten (die waren namelijk meestal nat).’
Had je vaak honger? Wat deed dat met je?
‘Dat hongergevoel in mijn buik was heftig, maar daar wende ik wel aan. Ik werd er wel ontzettend sloom van. Zonder eten verloor ik al mijn energie. Daar had ik vooral erg last van. Ik wilde graag eten, zodat ik me minder sloom zou voelen.’
Hoe fysiek uitdagend vond je de proeven?
‘Op zich ben ik redelijk soepel in de beentjes, maar ik was echt slecht in de proeven waar kracht voor nodig was. Fysiek ben ik namelijk niet zo sterk.’
Wat deden de proeven mentaal met je?
‘Toen ik won, sprong ik uiteraard een gat in de lucht. Echt, wat een euforie en gelukzalig gevoel. En toen werd ik ook nog eens beloond met een meloen. Daar tegenover staat de teleurstelling als je verliest: die is dan des te groter.’
Hoe ging het samenwerken met de andere kandidaten?
‘Ik ben er tijdens dit avontuur nog weer meer achter gekomen dat ik geen groepsmens ben. Daarom vond ik het best lastig om mijn plekje te vinden.’
Merk je dat je door dit avontuur veranderd bent? Welke verandering heb je doorgemaakt?
‘Ik heb meer inzicht gekregen in mijn karakter, maar echt veranderd ben ik niet. Het was interessant om te ervaren hoe het is om de eerste levensbehoeften te missen. Wanneer je eten, onderdak en je dierbaren mist, dan is luxe en comfort ineens totaal niet meer belangrijk.’