Hayeda omarmde de schaamte voor haar vitiligo: 'Mijn dochter bracht het keerpunt'
Foto's: Olga Esser
In de rubriek Women's Health 'Openhartig' delen wij persoonlijke en bijzondere verhalen. Zo kunnen we met elkaar andere lezers inspireren, informeren, motiveren en samenbrengen. Deze week spreken we met Hayeda.
Over het feit dat ze vitiligo heeft durfde Hayeda Abbasi zich door schaamte jarenlang niet uit te spreken. Vitiligo is een auto-immuunziekte waarbij pigmentcellen verdwijnen en witte plekken op de huid zichtbaar worden. Als beauty-ondernemer ziet ze haar huidaandoening nu juist als haar kracht, zéker in een (beauty)wereld waar het veelal om perfectie gaat, maar tot die krachtige opvatting kwam ze niet zomaar.
Wil jij ook je persoonlijke verhaal (anoniem) met ons delen? Ontdek hier hoe je dat kunt doen.
Tien jaar geleden zag Hayeda voor het eerst lichte plekken op haar handen. 'Ik was zwanger van mijn eerste dochter en op vakantie op Bali, en terwijl ik in de zon bruin werd, zag ik dat sommige plekken op mijn huid licht bleven.’ Hayeda vertrouwde het niet en besloot daarom een arts te bezoeken. ‘Eenmaal terug in Nederland ben ik naar het AMC (Amsterdams Medisch Centrum, red.) gegaan waar ik de diagnose vitiligo kreeg. Er werd gelijk gezegd dat er geen behandeling voor is, en dat ik dit de rest van mijn leven zou houden. Verder was de boodschap: leer er mee leven.' Dat bleek echter moeilijker dan gedacht.
Onzekerheid
‘De vitiligo bleef aan het begin vrij stabiel en zat voornamelijk op mijn handen, maar tijdens mijn tweede zwangerschap begon het zich ineens op hoog tempo te verspreiden. Daarnaast is het erg stressgevoelig, waardoor ik in onrustige periodes snel plekken erbij krijg. Ik moest enorm aan mijn nieuwe uiterlijk wennen. Je kent jezelf al dertig jaar heel goed, en ineens zie je jezelf veranderen.
Bovendien zat het op vrij zichtbare plekken; het bedekte mijn handen, armen en in mijn hals. Je ziet het bij alles, ook als je een foto maakt. Op dat soort momenten was ik er heel erg mee bezig en wilde ik het liever verbergen.
De tekst gaat onder deze afbeelding verder:
© Hayeda AbbasiToch hielp het dat ik een groot doorzettingsvermogen heb. Dat zit in mijn cultuur, ik kom uit Afghanistan, en die mindset heb ik meegekregen vanuit mijn ouders. Het is erg, daar mag je even verdrietig over zijn, maar je moet wel doorgaan en er niet te lang bij stilstaan. Dus dat probeerde ik, maar dan wel het liefst met de vlekken verborgen.’
Wijze lessen
‘Het keerpunt kwam voor mij dankzij mijn oudste dochter. Zij kwam op de leeftijd dat ze zich vergeleek met andere meiden van haar leeftijd. Ze was onzeker over de donkere haren op haar armen, en wilde geen korte mouwen meer dragen omdat ze opmerkingen kreeg van klasgenoten. Ineens besefte ik me: hoe kan ik mijn dochter vertellen dat ze mooi is zoals ze is, als ik dat voor mezelf niet eens geloof?
Op dat moment ging er bij mij een knop om: ik moet sterk zijn voor mezelf én mijn dochters, en laten zien dat het normaal is om er anders uit te zien dan anderen. Terwijl ik haar vertelde dat het oké is om te dragen wat je wil, al zie je er anders uit, geloofde ik dat zelf ook voor het eerst. Het was een les voor mijn dochter, maar eigenlijk nog meer eentje voor mezelf.’
(Im)perfect in de beautywereld
‘Inmiddels heb ik mijn vitiligo helemaal omarmd, en zie ik het juist als iets wat me met mijn onderneming Face Factory onderscheidt van anderen. Dat is in de beauty-wereld soms best ingewikkeld, omdat mensen vaak huidimperfecties weg willen werken om er ‘perfect’ uit te zien. Dat ik als beauty-ondernemer vitiligo heb, paste daarom voor mijn gevoel eerst ook niet in dat plaatje. Mijn klanten geef ik altijd mee dat iets wat ‘imperfect’ lijkt juist perfect kan zijn. Het belangrijkst is hoe jij je vanbinnen voelt, zodat je vervolgens ook aan de buitenkant straalt.
Het gevolg is dat ik veelal klanten heb die zich herkennen in deze mindset. Door mijn verhaal met ze te delen durven mensen zich ook open te stellen, en dat zorgt ervoor dat je heel goed begrijpt wat iemand zoekt. Ook kan ik mensen met mijn kennis en eigen ervaringen goed adviseren. Zo weet ik uit eigen ervaring bijvoorbeeld dat het laseren van haren op de huid vitiligoplekken creëert, en begrijp ik heel goed waarom iemand bij mij in de stoel ligt en hoe ik dat moet aansturen. Dat schept een vertrouwde plek, zowel voor klanten als voor mij.’
Vier je flaws
‘Of ik inmiddels helemaal van mijn onzekerheid af ben? Nee, dat denk ik niet. Als ik zou kunnen kiezen om geen vitiligo te hebben, zou ik nog steeds kiezen om het niet te hebben. Als ik minder bedekkende kleding draag of als ik op een feestje ben sta ik nog altijd stil bij mijn vlekken, maar - anders dan vroeger - kan ik me er nu wel snel bij neerleggen.
Sinds ik opener ben over mijn onzekerheden, zie ik dat mijn dochters ook veel makkelijker omgaan met dingen die hen onzeker maken. Dan zeggen ze: ‘Het hoort erbij, ik ben mooi zoals ik ben.’ Anders zijn dan anderen zien ze als iets unieks, als iets wat je júíst mooi maakt: ‘Mama, als we spelen wil iedereen altijd jou zijn, omdat je zulke mooie vlekken hebt’, zeggen ze dan. Dat maakt mij trots.
Het perfecte plaatje, dat je vier jaar geleden nog op Instagram zag, is naar mijn mening echt veranderd. Mensen beginnen hun ‘imperfecties’ steeds meer te omarmen. Met vlekjes, puistjes, haren en al. Dat zie ik ook terug bij mijn klanten; mensen laten graag hun rauwe randjes zien. Ik hoop dat deze stijgende trend blijft stijgen - daar worden we allemaal mooier van.’
Wil jij jouw verhaal ook met ons én de lezers van Women's Health delen? Stuur dan een mailtje met een korte motivatie naar redactie@womenshealthmag.nl. Gebruik de onderwerpregel ‘Openhartig’, en wie weet nemen wij binnenkort contact met je op!