Ik deed voor het eerst een mini-Hyrox-work-out: dit is wat ik merkte

Hyrox is hot. Waar hardlopen en krachttraining vroeger vooral apart van elkaar werden gedaan, komen die twee werelden binnen dit fitnessevent samen. Aangezien ik veel om me heen hoor dat mensen zich aan de Hyrox wagen, heeft het ook mijn aandacht getrokken. Ik ga regelmatig naar de sportschool en houd mijn lijf graag fit, maar een fanatiek sporter zal ik mezelf niet noemen. Toch heb ik mezelf al eventjes afgevraagd: hoe zou ik het er tijdens zo'n intensieve race vanaf brengen?

Daar kreeg ik vorige week een eerste voorproefje van. Tijdens het Adidas Primer event - waarbij de Adidas Adizero Dropset Elite Hyrox-schoen werd gelanceerd (hier vind je die) - deed ik mee aan de korte (maar intense!) Hyrox-achtige work-out die werd georganiseerd. Al was dit slechts een training van 15 minuten (en dus zeker geen volwaardige Hyrox), ik kan je vertellen dat die ervaring me met beide benen op de grond heeft gezet. 

Wij ontvangen mogelijk een commissie als je via één van de links in dit artikel een aankoop doet. Je betaalt hier niets extra voor en we tippen natuurlijk alleen wat we écht goed vinden.

Aan de slag

Tijdens het event stond de lancering van de nieuwe Adidas sportschoen, speciaal ontworpen voor Hyrox, centraal. Na het één en ander over dit product te hebben gehoord, atleten te hebben gesproken en hen in actie te hebben gezien, konden wij als genodigden de schoen ook eens uitproberen tijdens een Hyrox-achtige work-out. Die bestond uit de volgende onderdelen:

Voordat we beginnen even dit: het is erg aan te raden om bij zulke oefeningen (of voor het trainen voor een Hyrox) een trainer in te schakelen. Gebruik je een verkeerde techniek, dan liggen blessures op de loer. 

200 meter hardlopen

We begonnen de work-out met 200 meter hardlopen, en dit rondje herhaalde zich gedurende de rest van de training een paar keer (met krachtoefeningen tussendoor). Wat ik hiervan niet had verwacht was dat dit rondje hardlopen voelde als een moment om bij te komen. Een kleine side note: ik had al behoorlijk wat maanden niet op hardloopschoenen gestaan door een voetblessure. 

Een slee duwen

Een van de krachtonderdelen betrof het voortduwen van een slee - één keer de ene kant op, en daarna meteen de andere kant op. Heel eerlijk: deze oefening had ik onderschat, waarschijnlijk omdat het er bij andere mensen vrij soepel uitzag.

Lunges met extra gewicht

Een andere krachtoefening: de lunges met een zandzak op de rug. Daarbij was één regel heel belangrijk. Tijdens het naar beneden zakken moest je zakkende knie de grond aanraken (anders zou je heel gemakkelijk maar lichtjes naar beneden hoeven). Ook deze oefening vond ik erg uitdagend, ik voelde de burn behoorlijk in mijn benen. Al lukte het me niet om met mijn knie elke keer de grond aan te raken (ik weet het, niet helemaal zoals het echt hoort), hard gewerkt heb ik zeker. 

Burpee broad jumps

Een oefening waar ik van tevoren erg tegenop zag: de burpee broad jumps. Daarbij spring je eerst met beide benen naar voren, kom je vervolgens naar een plankpositie (ja, de welbekende burpee…) en beweeg je hierna weer omhoog naar de beginpositie. Al vond ik deze oefening erg zwaar, ik vond hem niet per se vervelender dan de andere krachtoefeningen - en dat verbaasde me.

Wall balls

Tijdens het laatste onderdeel werden we gevraagd wall balls uit te voeren; een oefening die ik écht nog nooit had gedaan, en dus ook best spannend vond. Zeker omdat de finish al in zicht was, voelde deze laatste oefening erg zwaar. Bij dit onderdeel pak je een weighted ball vast, zak je eerst naar een squat, kom je omhoog en gooi je de bal omhoog tegen een target. Na deze oefening voelde ik de spieren in mijn benen, armen en core. Daar heb ik nog dagen spierpijn van gehad...

Na deze intensieve onderdelen was daar de eindstreep. Hier stonden high fives en ijskoude drankjes op ons te wachten (en dat was top!).

Knikkende knieën

Mijn ervaring? Eerlijk gezegd stond ik, voordat de work-out begon, echt met knikkende knieën aan de start. Om mij heen zag ik vooral vrouwen die één of meerdere Hyroxes op hun naam hadden staan, dus toen begon ik eigenlijk al te zweten. Dat ik het gros van deze oefeningen voor het eerst ging uitproberen, was één ding. Maar dat ik dan ook nog eens werd omringd door ervaren - en ook zeker inspirerende - sportvrouwen, maakte me behoorlijk nerveus. 

Gelukkig werd me van tevoren wel de nodige moed ingepraat. De work-out was niet bedoeld om een indrukwekkende prestatie neer te zetten, maar juist om even in beweging te zijn en de nieuwe schoenen uit te proberen. Niet te veel druk, vooral plezier. Ik probeerde me eigenlijk vooral op het voldane gevoel erna te focussen. De training zelf was even doorzetten. En ook de sfeer met de andere sporters was ontzettend fijn en bemoedigend.

Een confronterende spiegel

Al met al was de work-out zeker aanpoten. Het heeft me een confronterende spiegel voorgehouden; het ging wat minder soepel dan ik misschien had verwacht. Vooral de krachtonderdelen vergden veel van mijn lijf. Toch kijk ik met een trots en tevreden gevoel terug op de training. Dankzij de aanmoediging van de mensen langs de kant en de trainers wist ik de eindstreep te bereiken. Zeker tijdens de wall balls merkte ik dat ik zo’n laatste taaie oefening waarschijnlijk had gestaakt als de mensen om me heen me er niet doorheen hadden gesleept. Dat gaf me wel een extra zetje om het toch wél af te maken. 

Wat betreft het doen van die échte Hyrox; dat schuif ik voorlopig nog even voor me uit. Maar wie weet dat ik me er, met de juiste voorbereidende training, tóch een keertje aan ga wagen. 

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.