‘Ik heb het hantavirus net aan overleefd - dit is wat ik meemaakte’
Dupe Photos

De 18-jarige Evie H. kreeg in 2022 tijdens een familievakantie het hantavirus op haar dak. Ze kwam door het hantavirus-longsyndroom in het ziekenhuis terecht en bracht hier maar liefst vier weken door. Gedurende die tijd moest ze deels aan de beademing en hing haar leven aan een zijden draadje. Toch is ze er - tegen de verwachtingen van de artsen in - weer bovenop gekomen.
Het hantavirus is op dit moment een groot onderwerp, en Evie weet als geen ander hoe het is om hierdoor ernstig ziek te worden. Nu vertelt ze hoe ze dit heeft overleefd.
Zorgen om het hantavirus
In de media is het een hot topic: het hantavirus. Dit virus verspreidde zich op een cruiseschip en heeft een aantal mensen aan boord al het leven gekost. Naast dat dit vreselijk is voor de passagiers en nabestaanden, heeft dit ook veel mensen thuis angstig gemaakt. Sinds de coronatijd heeft het woord ‘virus’ eigenlijk een andere lading gekregen: we vrezen voor een nieuwe pandemie. En al geeft de World Health Organization aan dat we ons geen grote zorgen hoeven te maken (dit virus is een stuk minder besmettelijk dan corona, zo zeggen experts), dat we het tóch doen, is niet gek.
De symptomen van het hantavirus-longsyndroom - een zeldzame ziekte die door knaagdieren wordt overgedragen - kunnen best hevig zijn. Ook komen er behoorlijk wat patiënten aan te overlijden.
Die hevige symptomen ervaarde Evie H op 14-jarige leeftijd. Ze raakte besmet met het hantavirus en kreeg ernstige klachten. Dit begon met hevige hoofdpijn, maar escaleerde in één week tijd tot een hartstilstand.
Bergafwaarts
Haar klachten begonnen mild. ‘Twee dagen voordat mijn gezin en ik op vakantie zouden gaan naar Cincinnati, voelde ik me al een beetje niet lekker’, vertelt ze. ‘Ik dacht dat het gewoon vermoeidheid was en maakte me er niet druk om. Iedereen heeft weleens last van hoofdpijn.’ De ochtend van vertrek werd ze wakker met koorts. ‘Ik nam wat ibuprofen en we stapten de auto in.’
Die dinsdag werd ze wakker in het hotel en voelde ze zich enorm slecht. ‘Ik voelde me duizelig, zwak en kon nauwelijks wat eten.’ De dag erop ging het alleen maar bergafwaarts. Ze besloten naar de spoedeisende hulp te gaan. ‘Daar maakten ze een röntgenfoto van mijn borstkas. Hun inschatting was dat ik een longontsteking had, en ze hoopten dat antibiotica hierbij zou helpen.’ Toch maakte de arts zich ook zorgen over haar leverwaarden. ‘Hij drong erop aan dat we zo snel mogelijk naar het Cincinnati Children’s Hospital zouden gaan. Het ging volgens hem om iets dat ernstiger was.’
Van kwaad tot erger
‘Ik had geen idee dat de situatie zich binnen 24 uur zo erg zou verslechteren’, geeft Evie aan. Ze ging ervan uit dat ze bij de spoedeisende hulp een infuus met vocht en antibiotica toegediend zou krijgen en daarna weer naar huis kon. ‘Ik vond zo’n infuus op dat moment al heel eng.’
Toch verliep het wat anders. ‘Tijdens het toedienen voelde ik me ineens nog weer slechter; ik kon niet goed ademen en zat vast in snelle, oppervlakkige ademhalingen.’ Dit verbaasde ook de artsen. Het toedienen van het vocht had namelijk juist moeten helpen. ‘Ik weet nog goed dat ik me op dat moment afvroeg of ik dood zou gaan.’
‘Uiteindelijk stuurden ze me naar de IC. Omdat ik nog steeds niet kon ademen, voerden ze mijn beademing op.’
Lees hier ook hoe je de symptomen van meningokokken herkent.
Ingrijpende maatregelen
Het laatste wat ze zich kan herinneren, is dat ze op woensdagavond in slaap viel. ‘Ik probeerde mijn ademhaling af te stemmen op het ritme van de machine.’ Donderdagochtend ging het in rap tempo achteruit. ‘Mijn vader vertelde me dat mijn zuurstofaturatie (hoe goed zuurstof in je lichaam wordt opgenomen en door je bloedsomloop wordt getransporteerd, red.) ineens begon te dalen en mijn beademing niet goed werkte. Ze hebben toen snel een slangetje in mijn luchtwegen aangebracht.’
Hierna overwogen de artsen een volgende stap: een hart-longmachine. Daarmee konden ze haar bloed buiten haar lichaam van zuurstof voorzien en kooldioxide verwijderen, en vervolgens weer terugvoeren. Dat betekende wel een ingrijpende operatie. Er zouden namelijk slangen in haar aderen moeten worden aangebracht.
Haar hart stopte ermee
‘Terwijl ik onder het mes lag, vertelde de geestelijk verzorger mijn ouders dat er iets was gebeurd en ze me aan het reanimeren waren. Mijn hart was ermee gestopt.’ Het duurde maar liefst negen minuten voordat haar hart weer begon te kloppen en ze haar aan de machine konden leggen.
Volgens haar moeder zag ze er, toen ze in coma en aan de machine lag, dood uit. ‘Ik was enorm opgezwollen. De reden dat ik voor mijn gevoel niet kon ademen toen ze me vocht aan het toedienen waren, zo hoorde ik later, was het hantavirus. Mijn longen raakten vol.’ Normaal gesproken zorgen je nieren ervoor dat vocht uit je lichaam wordt afgevoerd. Bij Evie werkte dit niet goed, waardoor dit vocht zich in haar longen ophoopte. ‘Ik was eigenlijk aan het verdrinken, maar niemand had dit door.’
Beetje bij beetje beter
Toch bleek er vervolgens licht aan het eind van de tunnel. ‘Er was hersenactiviteit zichtbaar’, zegt ze. ‘Ze verdoofden me opnieuw en ik bleef tot dinsdag aan de machine liggen. Toen ik daar eenmaal mee kon stoppen, werd alles wat stabieler en begon ik op te knappen.’
‘Later vertelden de artsen mijn ouders dat ze eigenlijk niet hadden verwacht dat ik het zou redden gezien mijn toestand. Ook hadden ze verwacht dat ik - doordat ik een moment geen zuurstof kreeg - hersenschade had opgelopen. Maar dat is niet zo.’
De juiste samenkomst
Haar familie is ervan overtuigd dat geloof, zorg, en timing er allemaal voor hebben gezorgd dat ik het heb overleefd. Niet elk ziekenhuis heeft zo’n hart-longmachine. En zelfs al hebben ze die wel, dan passen ze die niet altijd bij kinderen toe omdat het zo ingewikkeld is. Was ik in die tijd thuis geweest, dan had ik meer dan drie uur moeten rijden naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis dat zo'n machine aanbiedt.’
Wil je weten hoe haar herstel is geweest? Binnenkort delen we meer over Evie’s verhaal.
En maak je je zorgen over het hantavirus? Op de website van het RIVM vind je informatie en updates.
Dit is een syndication van Women's Health US.
Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.
Wil je bijdragen aan ons onderzoek naar eetgedrag, lichaamsbeeld en mentale gezondheid? Hier vind je de enquête!














