‘Ik kampte jarenlang met heupblessures - zo heb ik mijn fitnessroutine weer opgepakt’

Voor veel mensen is sporten een manier om stress los te laten, hun hoofd leeg te maken of zich simpelweg sterker te voelen. Voor Caroline Coco was hardlopen jarenlang precies dat. Tot een onverwachte pijn in haar heup haar leven volledig op zijn kop zette. 

Wat begon als een ogenschijnlijk onschuldige klacht, groeide uit tot jaren van chronische pijn, verkeerde diagnoses en twee zware operaties. Toch gaf ze haar doel om ooit weer te kunnen hardlopen nooit op.

Toen wandelen ineens pijn deed

Hardlopen was voor Caroline Coco veel meer dan een sport. In haar twintiger jaren hielp het haar om met stress en mentale uitdagingen om te gaan. Het gaf structuur op momenten dat veel in haar leven onzeker voelde.

Maar toen ze 28 was, veranderde alles. Tijdens een gewone wandeling schoot er plotseling een scherpe pijn door haar linker heup, knie en lies. Eerst dacht ze dat ze een spier had verrekt, maar de klachten verdwenen niet. 

Van slecht naar erger

Artsen dachten aanvankelijk aan een slijmbeursontsteking en later aan een scheur in het kraakbeen van haar heup. Rust zou moeten helpen, maar dat gebeurde niet. Na verloop van tijd had Caroline zelfs krukken nodig en kon ze dagelijkse taken nauwelijks zelfstandig uitvoeren.

Eindelijk een verklaring voor de pijn

Twee jaar lang leefde ze met chronische pijn en verschillende diagnoses. Pas toen ze een heupspecialist bezocht, kreeg ze eindelijk duidelijkheid: ze bleek geboren te zijn met heupdysplasie, een aandoening waarbij het heupgewricht onvoldoende steun krijgt doordat de heupkom niet goed aansluit.

Een antwoord op haar vraag

'Ik was geschokt dat ik mijn hele leven had rondgelopen zonder dit te weten', vertelt ze. Tegelijkertijd voelde de diagnose als een opluchting. Eindelijk wist ze waar haar klachten vandaan kwamen. Om haar heup beter te ondersteunen, onderging ze een periacetabulaire osteotomie (PAO), een ingrijpende operatie waarbij de heupkom wordt verplaatst en opnieuw wordt vastgezet.

De tekst gaat na deze post verder.

Opnieuw leren bewegen

Na zes weken in een rolstoel en op krukken mocht Caroline beginnen met revalideren. Samen met een fysiotherapeut werkte ze aan het opbouwen van kracht, stabiliteit en mobiliteit.

Werken aan kracht en vertrouwen

Oefeningen als glute bridges, beenheffingen en mobiliteitstraining vormden de basis van haar herstel. Ook besteedde ze veel aandacht aan de verbinding tussen haar hersenen en spieren, zodat haar lichaam weer leerde bewegen zoals voor de operatie. Langzaam voelde ze zich sterker worden. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal kreeg ze meer vertrouwen in haar lichaam.

De weg naar een halve marathon

Na jaren waarin zelfs wandelen pijn deed, besloot Caroline zichzelf een ambitieus doel te stellen: een halve marathon lopen. Met toestemming van haar arts begon ze vijf maanden na haar operatie te trainen met een hardloopcoach. In plaats van zich blind te staren op kilometers, bouwde ze haar conditie rustig op op basis van tijd.  Elf maanden na haar operatie liep ze haar eerste halve marathon uit.

'Mijn leven had meer dan twee jaar stilgestaan door de pijn en alle verkeerde diagnoses. Toen ik over de finish kwam, voelde ik me weer sterk, capabel en meer mezelf dan in lange tijd.'

Toen ook haar andere heup klachten gaf

De overwinning was helaas van korte duur. Slechts twee maanden later begon haar rechterheup ernstige klachten te geven en bleek opnieuw een operatie nodig. Hoewel dat voelde als een flinke tegenslag, wist Caroline inmiddels wat herstel van haar vroeg. Met hulp van haar behandelteam begon ze opnieuw aan een langdurig revalidatietraject. Ruim een jaar later liep ze haar tweede halve marathon. Dit keer zelfs zeven minuten sneller dan de eerste.

De tekst gaat na deze post verder.

Drie lessen uit haar herstel

Goede begeleiding maakt het verschil

Volgens Caroline waren haar fysiotherapeut en hardloopcoach onmisbaar. Doordat haar trainingen steeds werden aangepast aan wat haar lichaam aankon, kon ze veilig blijven werken aan haar doelen.

Focus op kleine overwinningen

Tijdens haar herstel leerde ze minder te kijken naar de eindbestemming en meer naar de stappen die ze onderweg zette. Soms betekende vooruitgang een goede training, soms juist een extra rustdag.

Veerkracht is blijven doorgaan

Er waren momenten waarop ze twijfelde of ze ooit weer zonder pijn zou kunnen hardlopen. Toch bleef ze doorgaan, ook toen de vooruitgang langzaam voelde. 'Ik wilde niet dat mijn operaties bepaalden waartoe ik in staat was.'

Dit is een syndication van Women's Health US

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Wil je bijdragen aan ons onderzoek naar eetgedrag, lichaamsbeeld en mentale gezondheid? Hier vind je de enquête!

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.