'Ik (43) viel in totaal 56 kilo af; hoe wandelen en eiwitten me hebben geholpen'

Al van jongs af aan struggelde Heather Jahn met haar gewicht. Op haar 36e krijgt ze plotseling last van hevige hoofdpijn - dat bleek door de aandoening idiopathische intracraniële hypertensie te komen. Wanneer ze te horen krijgt dat er geen genezing mogelijk is, blijft ze hopeloos achter. Ze probeert medicatie, maar dit slaat niet goed aan. Heather zit met haar handen in het haar. Totdat ze een operatie voorbij hoort komen die haar leven voorgoed zou veranderen: een maagverkleining.

Afvallen bleek voor haar dé manier om van haar ondraaglijke hoofdpijnaanvallen af te komen.

Let op: in dit artikel worden de onderwerpen rondom verstoord eetgedrag en eetstoornissen aangehaald, en kan als triggerend worden ervaren. Lees hier waar je hulp kunt vinden.

Van dieet naar dieet

‘Ik had gedurende mijn jeugd altijd al moeite met mijn gewicht’, vertelt Jahn. ‘Toen ik eenmaal in de puberteit kwam, kwam ik nog meer aan en kreeg ik rondingen.’ Ze voelde zich onzeker over hoe ze eruitzag, maar probeerde dit met haar persoonlijkheid en prestaties te compenseren. ‘Ik wilde niet dat iemand wist dat ik het moeilijk had.’

‘Naarmate ik meer aankwam, vertoonde ik ook symptomen van verstoord eetgedrag.’ Dit hield ze veelal voor zich. ‘Ik probeerde stilletjes iedere afslanktruc en elk rage-dieet uit dat ik maar kon vinden.  Op een gegeven moment viel ik 11 kilo af dankzij het paleodieet, maar dat was niet vol te houden. Ik was enorm streng voor mezelf en zodra ik met het dieet stopte, kwam het gewicht er meteen weer aan.’

Stilzitten deed ze niet, al durfde ze de sportschool niet binnen te stappen. ‘Ik heb tot aan mijn eindexamen gedanst en daarnaast trainde ik hulphonden; een heel actieve sport.’ Toch deed dit niet veel voor haar gewicht. ‘En dus bleef ik doorgaan met diëten.’

Plotseling ziek

In juli 2019, toen ze 36 jaar oud was, merkte ze vreemde gezondheidsklachten op. ‘Ik werd midden in de nacht wakker en had verschrikkelijke hoofdpijn, en had tot dan toe nog nooit last had gehad van migraine. Het was de ergste pijn die ik ooit in mijn leven had ervaren.’ De pijn ebde weg, maar ze wist dat er iets niet pluis was.

Die ondraaglijke hoofdpijn bleef steeds, uit het niets, opkomen. ‘Na talloze onderzoeken en doktersbezoeken stelden ze uiteindelijk de diagnose idiopathische intracraniële hypertensie vast - een zeldzame aandoening die vooral vruchtbare vrouwen treft en ontstaat wanneer er te veel hersenvocht in de schedel zit.’ Dat kan volgens Jahn voor meer druk op de hersenen en oogzenuw zorgen, wat vervolgens weer tot flinke hoofdpijn, oogpijn en in sommige gevallen zelfs blindheid kan leiden. 

Ze probeerde medicijnen

En nog meer slecht nieuws: voor deze aandoening bestaat geen genezing. ‘Dat liet me gefrustreerd en hopeloos achter.’ De artsen legden haar drie behandelopties voor: een hersenoperatie, medicatie en gewichtsverlies. ‘Een operatie leek me niet realistisch, dus ik probeerde eerst medicatie. Maar helaas hielden de hoofdpijnaanvallen aan. ‘Ik had zo veel pijn dat ik niet naar werk kon en moest overgeven.’

Ook zorgde de aandoening voor zwelling in haar lichaam - er hoopte zich vocht op. ‘Als ik ging sporten, voelde het of mijn hoofd uit elkaar zou barsten. Ik kwam nog meer aan, en dat maakte de situatie alleen maar erger. Fysiek had ik veel pijn en ook mentaal was het zwaar. Ik dacht dat het nooit meer over zou gaan.’

© Heather Jahn

Heather kreeg de diagnose idiopathische intracraniële hypertensie

Een keuze die haar leven kon veranderen

Via een vriendin kwam ze erachter dan een maagverkleining een optie was. ‘De dochter van die vriendin stuurde me nadat ik mijn diagnose op Facebook had gedeeld een berichtje. Haar dochter had dezelfde aandoening en zij had na haar maagverkleining geen klachten meer.’ Al was ze er wel van op de hoogte dat afvallen symptomen kan verlichten, een maagverkleining had ze nog niet eerder overwogen. ‘Mijn neurochirurgen hadden het niet geopperd als manier om gewicht kwijt te raken. Maar het had wel mijn interesse gewekt. Op mijn zwaarst woog ik 118 kilo.’

Ze ging op onderzoek uit. ‘Ik wilde dit goed uitzoeken en al mijn opties naast elkaar leggen; mijn leven stond op het spel. Als ik een operatie om af te vallen kon ondergaan en daarmee mijn pijn kon verminderen, wilde ik er vol voor gaan. Mijn man stond achter me. We wisten dat dit mijn leven kon veranderen, en wilden het een kans geven.’

De operatie

Heather onderging een duodenale switch; een gecompliceerde, maar effectieve operatie. Het doel: de hoeveelheid voeding die haar maag kon opnemen verminderen. Daardoor zou uiteindelijk haar eetlust afnemen. De operatie verliep goed en haar herstel kon beginnen.

‘Gedurende de eerste twee weken na de operatie kon ik alleen maar vloeibaar voedsel tot me nemen. Mijn maag moest zich aanpassen en genezen. Ook kon ik niets eten of drinken dat koud of heet was, dus ik zat vooral lauwe proteïneshakes vol voedingsstoffen weg te werken.’ Ze geeft toe dat ze dit lastig vond. ‘Fysiek gezien had ik geen trek, maar mentaal wel. Ik wilde zo graag fatsoenlijk eten proeven. Eten was mijn hele leven lang een vorm van comfort. Ik greep ernaar als ik gestrest was en wanneer ik mezelf wilde straffen. Dat ik nu geen vast voedsel kon eten, kwam rauw op mijn dak.’

© Heather Jahn

Foto van Heather na haar operatie

Eten en bewegen

Bewegen ging door het gebrek aan calorieen moeizaam. ‘Wandelen na de operatie werd volop aangemoedigd, en dus liep ik rondjes door het huis. Toen ik eenmaal wat uithoudingsvermogen had opgebouwd, breidde ik het uit naar wandelen in de buurt. Twee weken na de operatie was ik 12 kg afgevallen.’

‘Op een gegeven moment kon ik weer volgens een normaal eetpatroon eten. Ik deed mijn best om maaltijden voor te bereiden en macro’s bij te houden. Mijn doel: 100 gram eiwitten per dag binnenkrijgen.’ Er stond dan ook regelmatig Griekse yoghurt, tonijn, gegrilde kip, kaas en eieren op het menu. ‘Ik combineerde die eiwitrijke maatlijden met verse groenten.’

Geen sportschool, wél wandelen

Ook ná de operatie trok de sportschool haar absoluut niet. ‘Maar ik bleef wel actief’, stelt ze. ‘Ik woon vlakbij het strand, dus kajakken, zwemmen en lange wandelingen maken met mijn man en honden deed ik regelmatig.’ Ze bleef gewicht verliezen. ‘Ik viel gestaag 1 tot 1,5 kilo af per week.’

En dat had veel effect. ‘Twee maanden na mijn operatie had ik geen last meer van hoofdpijnaanvallen.’ Ze kon het bijna niet geloven, maar ze was wel degelijk symptoomvrij. ‘Ik was technisch gezien niet genezen - de idiopathische intracraniële hypertensie was er nog steeds, maar ik had geen hevige pijn meer.’ Het duurde voor haar even voordat dit besef indaalde. ‘Ik was zo bang geworden voor die ernstige hoofdpijn. Toch voelde ik me echt een heel nieuw mens. In zekere zin heb ik mijn leven teruggekregen.’

Afvallen redde haar leven

Vandaag de dag, meer dan vier jaar later, is ze in totaal 56,5 kilo afgevallen. ‘Mijn gewicht schommelt af en toe, maar dat is normaal. Ik voel me beter dan ooit, heb meer zelfvertrouwen en leid een gezond en gelukkig leven.’

Afvallen ging bij haar om meer dan gewoon wat kilo’s kwijtraken; het heeft haar leven gered. ‘Ik ben eeuwig dankbaar voor het pijnvrije leven dat ik nu heb.’

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Dit is een syndication van Women's Health UK.

Onder de Cover is de podcast van Women's Health. Nieuwe afleveringen verschijnen op Spotify, Apple en via Podimo. Tip: zet je notificaties aan, en vergeet niet te abonneren!

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.