Mylène had eetstoornis en postnatale depressie: 'Kon niet naar mezelf kijken'

Mylène Franken (30), online bekend als Vetfitmama, raakt na haar tweede bevalling steeds verder vast in haar eigen hoofd en lichaam. Een postnatale depressie en eetstoornis maken haar wereld kleiner en kleiner. Tot ze besluit dat het anders moet.

In de rubriek My Fit Journey in het nieuwe zomerboek van Women's Health vertelt ze haar verhaal.

Het moment dat alles verandert, speelt zich af in een vliegtuigstoel. Mylène vliegt terug vanuit Lissabon en zit vast. Letterlijk. ‘Dat deed zo ongelooflijk veel pijn’, vertelt ze. Ze is zevenentwintig jaar oud. Die zomer wordt haar wereld steeds kleiner en ze komt amper nog de deur uit. ‘Ik isoleerde mezelf volledig. Eind juli besefte ik: er moet iets veranderen. En de enige die dat kan doen, ben ik.’

Postnatale depressie en eetstoornis

Na de geboorte van haar tweede zoontje grijpt een postnatale depressie haar bij de keel. Ze eet haar verdriet en frustratie weg. Ze schaamt zich voor wat ze eet en doet het daarom stiekem. Bewegen doet ze nauwelijks. Haar zelfbeeld zakt naar een dieptepunt. ‘Ik kon niet naar mezelf kijken. Ik schaamde me enorm en wilde niet naar buiten: niet uit eten, niet naar de supermarkt, niet naar speeltuinen. Ik was enorm bang voor de mening van anderen.’

In haar hoofd klinkt steeds dezelfde gedachte: dat het haar nooit zal lukken. Dat ze nou eenmaal zo is. ‘De drang om te eten won altijd van de wens om aan mijn gezondheid te werken.’ De postnatale depressie maakt haar negatieve gedachten nog harder. Ze voelt zich falend als moeder en partner. Maar achteraf kijkt ze er anders naar. ‘Mijn depressie heeft me juist veel inzichten gegeven. Dat je voor jezelf mag kiezen, dat aan jezelf werken geen misdaad is en dat zelfliefde een van de belangrijkste dingen is in een herstelproces.’

Om hulp vragen

Hulp vragen schuift ze lang voor zich uit. Tot ze merkt dat ze blijft schommelen tussen extremen. ‘Als ik het ene losliet, kreeg ik een hyperfocus op het andere. Daar moest echt verandering in komen.’ Ze zoekt een coach en neemt hulp aan. ‘Dat was moeilijk, maar ook enorm helend. Achteraf had ik die stap veel eerder mogen zetten. Het is geen zwakte om hulp te vragen, het is juist een kracht.’

Klein beginnen

Deze keer pakt ze het anders aan. Geen rigoureuze start, maar kleine stappen. Ze begint met tien minuten bewegen, thuis, één of twee keer per week. ‘Voordat ik kon bedenken dat ik het zat was, was het alweer voorbij.’ Ze verbiedt zichzelf niets maar leert bewuster kiezen. ‘Dit was voor mij echt een eyeopener. Het voelde niet meer continu als een strijd of dieet, maar als zorgen voor mezelf.’

De mindset blijkt daarin cruciaal. ‘Als je positief naar het proces kijkt, ook als het even stagneert, is het zoveel makkelijker om door te gaan.’ Mensen zien vaak alleen de buitenkant, maar Mylène richt zich steeds meer op de binnenkant. ‘Afvallen is niet het moeilijkste, maar de eindstreep. Ervoor zorgen dat je tevreden bent en het zo kunt houden. Dáár zit de uitdaging. Afvallen alleen maakt niet gelukkig, daar ben ik wel achter.’

Lees hier ook waarom een tweede zwangerschap je hersenen volgens onderzoek kan veranderen.

Tijd voor de spiegel

Ze ontwikkelt wat ze zelf spiegeltijd noemt: voor de spiegel staan en bewust tegen zichzelf praten. ‘Mezelf complimenten geven. De focus verleggen. Niet alleen kijken naar wat niet goed is, maar juist naar wat wel goed is. Ik keek naar wat mijn lichaam allemaal heeft doorstaan. Dat maakte me trots.’ Zo leert ze waarderen wat ze vroeger afwees. ‘Ik verafschuw het niet meer, ik omarm het. Ik was een mooie vrouw en nu ben ik een mooie, gezonde vrouw.’

Ik ben goed genoeg

Waarom het zo lang duurt voordat ze zichzelf kan accepteren? ‘Omdat ik altijd focuste op het negatieve. Door jarenlange pesterijen heb ik mijn minderwaardigheidsgevoel te lang de overhand laten hebben. Het was keihard werken om al die negativiteit om te buigen.’

Zelfliefde betekent voor haar nu iets concreets. ‘Het is voor jezelf durven kiezen, ook als anderen iets anders verwachten. Het is je eigen gevoel volgen en lief zijn voor jezelf, ook op moeilijke dagen.’ Op lastige momenten probeert ze te schakelen. ‘Dan bespreek ik het met mijn partner. Ventileren helpt mij enorm.’ En als dat niet lukt? ‘Dan heb ik gewoon een kritische dag. Vroeger voelde dat als falen, nu denk ik: vandaag is vandaag en morgen begint opnieuw.’

Het liefste dat ze ooit tegen zichzelf heeft gezegd? ‘Dat ik goed genoeg ben. Wat voor iemand als vanzelfsprekend kan klinken, was dat voor mij niet. Na jarenlang mezelf als te min zien, is dit een van de mooiste dingen die ik mezelf kan vertellen.’

Eerlijk online

Op Instagram deelt ze haar proces, inclusief de moeilijke momenten. Niet gepolijst, maar eerlijk. ‘Bij mij gaat het met ups en downs. Dat vond ik eerst lastig, maar ik heb geleerd dat dat erbij hoort. Juist als ik daar content over deel, krijg ik enorm veel herkenning. Ondanks dat iedereen zijn of haar eigen strijd levert, voelt het soms toch alsof we het met elkaar doen. Het voelt minder eenzaam.’ Ze is open over wat haar nog steeds moeite kost. ‘Veel te lang draaide alles voor mij om de weegschaal. Nu sta ik er bijna nooit meer op en dat heeft me zó veel rust gegeven.’

Aan vrouwen die zich herkennen in haar verhaal wil ze vooral meegeven dat verandering niet groots hoeft te beginnen. ‘Volg je eigen pad en zet kleine stapjes. Verwacht geen onmogelijke resultaten van jezelf, maar maak het haalbaar. Wees trots op kleine overwinningen en focus je niet alleen op je gewicht. Er zit zó veel meer achter. Een getal maakt je niet gelukkig, maar fit zijn, lachen naar jezelf in de spiegel en je lichaam durven omarmen wél. We hebben allemaal wel iets.’

Haar twee zoontjes blijven haar grootste motivatie. ‘Ik wil ze meegeven dat ze goed zijn zoals ze zijn en altijd hun eigen hart en verstand moeten volgen.’ Voor zichzelf eindigt ze met een inzicht waar meer overtuiging uit spreekt dan ze ooit voor mogelijk had gehouden. ‘Ik hou nu van mezelf omdat ik heb geleerd dat juist de dingen die ik altijd imperfect vond, mij maken tot wie ik ben.’

Hulp bij een eetstoornis

Kamp jijzelf met een eetstoornis of ken je iemand die ermee te maken heeft? Weet dan dat je niet alleen bent. Bel bij spoed altijd 112; als er geen spoed is, kun je het best contact opnemen met je huisarts. Heb je behoefte aan persoonlijke hulp of advies, of weet je niet zeker of je hulp nodig hebt? Dan kun je (anoniem) contact opnemen met een hulplijn:

• Hulplijn MIND: 0900-1450 > je kunt bellen, chatten, WhatsAppen of mailen met een hulpverlener
• Informatie-, advies- en steunpunt (ook als je een naaste bent) Stichting JIJ: 010-7370847
• Stichting Kiem helpt ouders, naasten en professionals om signalen eerder te herkennen, zodat mensen sneller passende hulp krijgen. Op stichtingkiem.nl/hulp vind je informatie over eetstoornissen en waar je terechtkunt voor hulp.

Nog meer leesvoer

Benieuwd naar meer inspirerende verhalen? In de nieuwste editie lees je onder andere het interview met covermodel Julia Heetman, waarom tennisser Lexie Stevens haar topsportdroom moest opgeven, en natuurlijk ook de nodige zomerse recepten en work-outs. Die vind je nu in de winkel of hier online. Wees er snel bij, want op = op! Het zomerboek liever in de brievenbus ontvangen? Word abonnee en ontvang altijd als eerste de nieuwste editie van WH.

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.