Als een vriendschap niet meer klikt: uitmaken of laten verwateren?

Zeg je steeds vaker nee op een afspraak? Merk je dat je bij elke opmerking met je ogen wilt rollen? En zijn jullie misschien ‘gewoon te verschillend geworden’? Met je partner zou je op dit punt je relatie verbreken, maar waarom maken we het niet uit met onze vrienden? Wat houdt ons, of mij tegen?

Tegen onze partners: 'Sorry, dit werkt niet meer tussen ons.’

Tegen onze vriendinnen: ‘Sorry, ik was helemaal vergeten te reageren. ❤️’

Splinter era, of is er meer aan de hand?

First things first: splinter era. Het versplinteren van je vriendschap; iedereen gaat andere richtingen uit, waardoor je elkaar soms uit het oog verliest. De een krijgt een kind, en de ander? Die mengt nog water in zijn shampoofles en schuift wekelijks in de collegebanken. Niet per definitie een reden om een vriendschap te beëindigen, maar het kan wel. 

Vrienden loslaten

We zijn het gewend om in ons leven afscheid te nemen van (oude) vrienden. Ik bedoel: ben je echt nog met iedereen bevriend waar je ooit bij in de klas zat? Of waar je vroeger voor het eerst mee uit ging? Nee toch? Ik niet in ieder geval. Als je nu nagaat bij jezelf: hoe zijn die vriendschappen geëindigd? Grote kans dat ze zijn doodgebloed. 

Je hebt je oude bff letterlijk gegehost. Zou je dit in een relatie ook doen? Ik in ieder geval niet. Niet meer in ieder geval, maar dat is een onderwerp voor een andere keer. Waarom hebben we een hele break-up met onze partner waar we ons zegje doen, maar laten we onze vriendschap gewoon doodgaan? Is het niet beter om een volwassen gesprek met elkaar te voeren en om dan ieder zijn eigen kant op te gaan.

Dumpen die handel

Makkelijker gezegd dan gedaan, natuurlijk. Want als ik terugkijk naar mijn oude vriendschappen, kan ik nu volmondig zeggen: ja, die had best een break-up kunnen gebruiken. Of ik momenteel vriendschappen heb die dat ook nodig hebben? Die laat ik nog even in het midden. 

Een paar jaar terug ging ik met een vriendin afspreken en van het ene op het andere moment merkte je dat we niet meer bij elkaar pasten. Ik wilde dinsdagmiddag niet gaan zuipen en zij noemde mij vervolgens burgerlijk. No hate, maar toen klikte er wel iets in mijn hoofd. En dit was een van zoveel momenten. Maar ook vriendinnen waar je alles uit moest trekken. Eentje die ik wekelijks een datumprikker kon sturen en alsnog wilde ze liever cancelen. Misschien wilde zij mij wel dumpen, maar had ook zij de ballen niet. En eerlijk is eerlijk: wie ben ik om daar iets van te vinden? Ik doe exact hetzelfde.

Ik ben onderdeel van het probleem (It’s me, hi)

Dat ik vind dat je het moet uitmaken met een vriendin, betekent niet dat ik het ook doe. Ik ben onderdeel van het probleem. Want, we weten allemaal: verandering begint bij jezelf. Maar het lijkt me verfrissend en ontzettend volwassen. Niemand vindt het leuk om genegeerd te worden, en aan een dood paard trekken? Dat doen we al helemaal niet graag.

En toch betrap ik mezelf er nog steeds op dat ik het laat afweten. Ik ben sowieso al niet de beste whatsapper. Sorry als je die ene vriendin bent die al 8 dagen op een appje wacht. Diep van binnen, zonder te traumadumpen, heb ik diepgewortelde angst voor afwijzing. Jeugdtrauma’s enzo; je kent het wel. Of het daar volledig aan te wijten is, of dat ik simpelweg niet zo goed weet hoe je afscheid neemt van iemand die ooit belangrijk voor je was, laat ik in het midden. 

Waarom afscheid nemen zo moeilijk is

Ik weet hoe ik een relatie moet beëindigen, maar niet hoe je een vriendschap beëindigd. Volgens Joey Steur, relatietherapeut, hebben we bij vriendschap nauwelijks een taal voor afscheid. ‘We hebben bij vriendschappen meer het idee dat ze vanzelf moeten blijven bestaan.’ Volgens haar kan iemand ontzettend belangrijk zijn geweest in een bepaalde fase van je leven en later gewoon minder goed passen. ‘Wat het ingewikkeld maakt, is dat er vaak geen duidelijke aanleiding is.’ 

Mijn hypocriete gedachte

Ik wil niet gedumpt worden. Oké, dit toegeven was bijna nog erger dan toegeven dat je dagelijks naar gtst kijkt. Want, wat ben ik een hypocriet. Ik wil zelf graag zo volwassen zijn om het uit te maken met een vriendin, maar de klap incasseren? Nope. 

Volgens Steur komt dit omdat er een groot verschil zit tussen afscheid nemen en verlaten worden. ‘Als jij degene bent die de keuze maakt, heb je daar vaak al een heel proces aan vooraf laten gaan.’ Afwijzing kan volgens haar heel pijnlijk zijn. 

Maar één etentje per maand?

De gedachte dat iemand tegen mij zou zeggen: ‘O’neill, ik haal geen energie uit deze vriendschap. Ik denk dat we elkaar niet meer moeten zien, we vinden andere dingen leuk.’ Pff, de tranen springen me nog net niet in de ogen. Gedumpt worden door je partner, met wie je in de toekomst potentieel elke dag doorbrengt, is één ding. Je moet die persoon tenslotte wel écht heel leuk vinden als je zoveel van je leven samen gaat doorbrengen.

Maar een vriendin die je misschien maar één keer per maand ziet? Oef. Als zelfs dat ene etentje per maand al te veel gevraagd is, hoe houdbaar is die vriendschap dan nog? 

Dus: hoe maak je het uit met je vriendinnen?

Goed, stel dat jij het wel durft. Dan hoef je volgens Steur geen complete waslijst van alles wat die vriendin ooit verkeerd heeft gedaan op tafel te leggen. Als je besluit al vaststaat, heeft dat weinig zin.

Ik zou zelf in ieder geval niet met een bak kritiek achtergelaten willen worden. Dus uitspraken als: ‘je kost me veel energie’ of ‘je bent gewoon heel erg veranderd’ hoef ik niet per se te horen. Ik zou zelf meteen gaan overthinken: ‘Wat heb ik dan verkeerd gedaan? Wat is er mis met mij?’

Dus: dumpen of doodbloeden?

Dus of jij vanaf nu je vrienden moet dumpen? Dat is nog steeds aan jou. Je kan ook de afweging maken per persoon. Iemand die je al twintig jaar kent verdient misschien wel een mooi afscheid. En die meid die je in de wc tijdens het uitgaan hebt ontmoet? Die mag je nog best ghosten, dat hoopt ze misschien zelfs. Ga bij jezelf na wat het beste voelt, en wat je zelf het fijnst zou vinden. Ik ga dit in ieder geval vanaf nu zelf ook proberen. 

Enne; nu niet allemaal tegelijk in mijn DM sliden om mij te dumpen; ook ik kan maar zoveel hebben voordat ik een mental breakdown krijg. 

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok?  Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Onder de Cover is de podcast van Women's Health. Nieuwe afleveringen verschijnen op Spotify, Apple en via Podimo. Tip: zet je notificaties aan, en vergeet niet te abonneren!

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.