‘Op mijn 31ste begon ik met jiu jitsu en het bleek de zwaarste workout die ik ooit heb gedaan’

Je kent het misschien wel: jarenlang sport je fanatiek, wedstrijden, trainingen, competitie… en ineens stopt het. Een rondje hardlopen of een groepsles kan leuk zijn, maar het voelt vaak toch anders dan de sport waar je ooit zo fanatiek mee bezig was.

Dat overkwam ook Pilar Lewis. Jarenlang speelde ze voetbal op hoog niveau, maar na haar studie stopte ze ermee. Een nieuwe sport liefde vinden bleek lastiger dan gedacht, en eerlijk is eerlijk: iets compleet nieuws proberen is best spannend. Tot ze op haar 31ste in aanraking kwam met een sport die compleet buiten haar comfortzone lag: jiu jitsu. Ze vertelt over de drie dingen die haar hielpen om uiteindelijk toch haar nieuwe favoriete sport te vinden.

‘Sport en competitie zaten altijd al in me’

Lewis probeerde als kind bijna elke sport die je kunt bedenken. Uiteindelijk belandde ze bij voetbal, waar ze zo goed in werd dat ze op heel hoog niveau kon spelen op de universiteit. ‘Ik ben altijd een competitieve sporter geweest,’ vertelt ze. ‘Ik hield van de discipline die bij sport hoort.’

Maar toen haar studiecarrière voorbij was, voelde ze zich ineens zoekende. ‘Ik miste het competitieve element en het gevoel dat ik mezelf tot het uiterste kon pushen.’ Ze probeerde van alles om dat gevoel terug te krijgen: een marathon lopen, groepslessen volgen, zelfs aansluiten bij amateurvoetbalteams. Maar niets voelde hetzelfde.

Een onverwachte kennismaking met Jiu Jitsu

Een jaar geleden veranderde dat tijdens een vrijgezellenfeestje. Lewis raakte aan de praat met een vrouw die jiu jitsu trainde, een vechtsport gericht op grondgevechten. ‘Ik dacht altijd dat jiu jitsu vooral een mannensport was,’ zegt ze. Maar juist daardoor werd ze nieuwsgierig. Het was totaal anders dan alles wat ze eerder had geprobeerd. Een paar weken later stond ze voor haar eerste proefles.

‘Mijn eerste les was extreem ongemakkelijk’

De eerste training was verre van glamorous. ‘Ik had nul ervaring met vechtsport of zelfverdediging, dus ik voelde me echt een vis op het droge.’ Het idee om met iemand te sparren voelde vreemd, de bewegingen onwennig en dan ook nog zo’n fysiek inspannende training. 

Jiu Jitsu combineert cardio met kracht én flexibiliteit. Haar hele lichaam werkte mee, en dat merkte ze meteen. Gelukkig kreeg ze goede begeleiding. ‘Mijn coach was ontzettend geduldig en nam de tijd om de basis uit te leggen.’

Een nieuwe uitdaging

Ze werd gekoppeld aan meer ervaren vrouwen die haar hielpen en al haar vragen beantwoordden. Hoewel ze als beginner natuurlijk nog geen wedstrijden won, voelde elke training als een nieuwe uitdaging. ‘Ik vond het geweldig om mijn lichaam op nieuwe manieren te gebruiken en alles te geven. Na een paar lessen was ik al verkocht.’

Jiu jitsu werd een vast onderdeel van haar routine

Nu traint Lewis bijna een jaar, twee tot drie keer per week. Een training duurt ongeveer een uur: de eerste 45 minuten zijn drills,oefeningen om techniek te verbeteren, en de laatste 15 minuten zijn rolling, een soort gecontroleerd sparren waarbij je technieken oefent met een partner. Het is als een volledige fitnessroutine, maar dan met een vleugje gladiator. 

Daarnaast blijft Lewis krachttraining doen - drie keer per week, met zware oefeningen zoals deadlifts, bench presses en dumbbell rows. Ze werkt ook aan mobiliteit en flexibiliteit, want zonder soepele spieren ben je op de mat net een blok beton.

Deze drie dingen maakten volgens haar het grootste verschil

1. ‘Ik vond een community die bij me past’

Na haar voetbalcarrière miste ze niet alleen de competitie, maar ook het teamgevoel. ‘Toen ik met jiu jitsu begon, voelde het meteen alsof ik een nieuwe community had gevonden.’ Hoewel het een individuele sport is, voelt het volgens haar toch als een team. Iedereen wil elkaar beter zien worden, deelt tips en pusht elkaar elke dag. 

Vooral de vrouwen met wie ze traint betekenen veel voor haar: het ene moment lachen ze samen, het volgende moment strijden ze fanatiek tegen elkaar. Perfecte balans tussen vriendschap en competitie, precies wat ze miste.

2. ‘Ik leerde comfortabel te worden met falen’

Een nieuwe sport leren als volwassene kan best wel confronterend zijn. ‘Ik ging van een sport waarin ik jarenlang zelfverzekerd was, naar een totale beginner op de mat.’ Verliezen hoort erbij, fouten maken hoort erbij en soms loop je twee stappen achter op je tegenstander. Maar daar zit juist de groei.

‘In plaats van te denken: ik ben hier slecht in, probeer ik nu te denken: deze poging werkte niet, maar ik leer wat ik kan verbeteren.’

3. ‘Ik liet de schaamte los’

Beginnen met iets nieuws kan ongemakkelijk zijn. ‘Tijdens mijn eerste lessen voelde ik me echt misplaatst.’ Toch liet ze zich daar niet door tegenhouden. Iedereen is ooit beginner geweest, schaamte blijft alleen hangen als je het toelaat.

Na een jaar merkt ze dat haar techniek en reactievermogen flink zijn verbeterd. Net als bij andere vechtsporten werkt jiu jitsu met een bandsysteem. Lewis heeft nog een witte band, maar inmiddels wel haar derde streep verdiend. Het volgende doel: de blauwe band. ‘Een nieuwe sport oppakken is zelden makkelijk,’ zegt ze. ‘Maar met consistentie en de bereidheid om door de ongemakkelijke fase heen te gaan, verdwijnt de onzekerheid en blijft de groei.’

Dit is een syndication van Women's Health UK. 

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.