Op mijn 36ste werd ik CrossFit- en HYROX-atlete - zo train ik

Het grootste gedeelte van haar leven zat Stephanie Buttell in een rolstoel, maar dat hield haar niet tegen om op haar 36ste fanatiek te gaan sporten. Nu doet ze mee aan CrossFit- en HYROX-wedstrijden over de hele wereld. Stephanie: ‘Ik ben hier niet om aan verwachtingen te voldoen, ik ben hier om ze te overtreffen.’

Stephanie is geboren met spina bifida, een aandoening waarbij de wervelkolom en het ruggenmerg zich niet ontwikkelen zoals het hoort. Daardoor heeft ze een zenuwbeschadiging, die de beweging en spierontwikkeling in haar benen beïnvloedt, en zit ze in een rolstoel. ‘Maar het heeft nooit bepaald wie ik ben of waar ik toe in staat ben, zeker niet als het om sporten gaat’, vertelt ze aan Women’s Health. 

En dat is te zien: vandaag de dag doet Stephanie vanuit haar rolstoel mee aan HYROX- en CrossFit-wedstrijden over de hele wereld. Ook is ze een hardloop-fanaat en hoopt ze in de toekomst een halve marathon te lopen. 

Maar dit was geen makkelijke weg. Hoe Stephanie hier gekomen is en wat ze heeft geleerd? Ze neemt ons mee in haar verhaal en vertelt hoe ze op haar 36ste het tij volledig wist te keren. 

Een verminderd zelfbeeld

Als kind was Stephanie megasportief: zwemmen was haar uitlaatklep. ‘Maar tegen de tijd dat ik halverwege de twintig was, werd het leven druk. Voor ik het wist had ik meer dan 15 jaar niet gesport.’ Stephanie vertelt wat dat met haar lichaam en zelfbeeld deed: ‘Ik was aangekomen en kampte met een aantal chronische aandoeningen en medische problemen. Mentaal begon me dat zwaar te vallen: ik had geen zelfvertrouwen, voelde me niet op mijn gemak in mijn eigen lichaam en voelde me verloren.’

De keuze voor een fit leven

Toen Stephanie 36 was, besloot ze dat het tijd was voor verandering en stelde ze het doel om af te vallen en haar gezondheid te verbeteren. Ze schreef zich in bij een plaatselijke sportschool en deed mee aan bootcamp-trainingen, waar een coach haar door de trainingen begeleidde.

‘Ik nam ook contact op met een personal trainer om me in de sportschool te helpen spiermassa op te bouwen en sterker te worden. Op die manier zou ik dagelijkse bewegingen met minder moeite kunnen uitvoeren. De trainingen waren in het begin zwaar, maar stukje bij beetje kon ik meer gewicht tillen, meer herhalingen doen en mezelf verder pushen dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.’

Hart verloren aan CrossFit

Toen haar personal trainer haar aanmoedigde lid te worden van een CrossFit-sportschool, besloot ze dat te proberen. ‘Ik vond het geweldig dat CrossFit cardio- en krachttraining combineert. De focus op zowel functionele bewegingen als persoonlijke groei motiveerde en inspireerde me. Het was leuk om mijn harde werk bij te houden.’ 

Maar wat Stephanie vooral aansprak was de community in de CrossFit-wereld. ‘Iedereen steunde me zo. En ze behandelden me net als elke andere atleet. Vanaf dat moment trainde ik drie keer per week met mijn personal trainer, en ging ik op de andere dagen helemaal op in CrossFit.’

Motivatie voor meer

Het resultaat? Na anderhalf jaar was Stephanie 40 kilo afgevallen. Ook was ze sterk genoeg om een halterstang boven haar hoofd te tillen en zichzelf aan de turnringen uit haar stoel omhoog te trekken. 

Dat waren voor Stephanie belangrijke mijlpalen, die haar motiveerden om de volgende stap te zetten: ‘Mijn zelfvertrouwen kreeg een boost en ik wilde bewijzen dat ik een sterke, capabele atleet was. Dus ging ik meedoen aan CrossFit-wedstrijden in heel Nieuw-Zeeland, waar ik vandaan kom, en Australië. Vorig jaar kwalificeerde ik me zelfs voor de Adaptive CrossFit Games 2025 in de Verenigde Staten en eindigde ik als zesde van de wereld.’

Zo ziet mijn trainingsroutine er nu uit

Vandaag de dag - op haar 38ste - richt Stephanie zich op hybride training en krachttraining. Zo bereidt ze zich voor op CrossFit- en HYROX-wedstrijden. 

‘Ik heb nog steeds last van chronische gezondheidsproblemen, dus mijn wekelijkse trainingsschema is afhankelijk van hoe ik me voel’, vertelt Stephanie. ‘Maar ik streef ernaar om drie dagen per week CrossFit en twee dagen per week krachttraining te doen. Dit doe ik met een nieuwe personal trainer, die gespecialiseerd is in atleten die nét wat anders nodig hebben, en me helpt mijn techniek te verfijnen. Meestal zijn mijn CrossFit-trainingen opgebouwd met barbell cleans, overhead presses, robe climbs en pull-ups. Vaak doe ik dan een specifieke ‘workout of the day’ (WOD), zoals het zo vaak mogelijk uitvoeren (ook wel AMRAP genoemd) van wall balls, overhead dumbbell presses en sit-ups binnen 10 minuten.’

Daarnaast begon Stephanie twee jaar geleden met deelnemen aan HYROX-races, om zichzelf verder uit te dagen. Onderdelen als de ski erg en wall balls doet ze vanuit haar rolstoel. En bij de sled pulls is het gewicht aan de achterkant van haar rolstoel bevestigd. Het hardlopen (zo’n acht kilometer) doet ze door zich voort te duwen met de kracht uit haar armen.

Dat hardlopen een onderdeel is van de HYROX, betekent dat Stephanie hier ook voor traint. Dit doet ze nu drie dagen in de week. ‘Anderhalf jaar geleden, toen ik net begon, deed ik 45 minuten over één kilometer. Maar nu, na maanden van training, kan ik negen kilometer in een uur lopen. Daar ben ik ontzettend trots op.’

Deze drie factoren waren cruciaal voor mijn transformatie

Hoe heeft Stephanie zover kunnen komen? Ze deelt haar belangrijkste lessen.

1. Ik leerde om mezelf als een atleet te behandelen

‘Voordat ik aan deze reis begon, had ik veel last van negatieve gedachten; ik was zo onzeker dat alleen al het idee om in de sportschool gezien te worden ervoor zorgde dat mijn hele lichaam zich verkrampte. En ik was bang dat mensen me alleen zouden zien als het meisje in de rolstoel, terwijl ik juist gezien wilde worden als elke andere sterke, stoere atleet. Tegelijkertijd had ik moeite om positieve feedback te accepteren en viel ik vaak terug op zelfkritiek, in plaats van trots te zijn op mijn prestaties.’

Nu is dat veranderd en heeft Stephanie geleerd iedere overwinning te vieren, hoe klein ook. ‘Het kostte tijd om die negatieve gedachten te verwerken, maar alles begon te veranderen toen ik mezelf daadwerkelijk ging zien en behandelen als de atlete die ik ben.’ 

Dat komt grotendeels door de mensen om haar heen - zoals coaches, mentoren en een psycholoog - die haar vertrouwen gaven en hielpen om haar innerlijke criticus de mond te snoeren. ‘Die verandering opende de deur naar een heel nieuw gevoel van zelfvertrouwen, dat doorwerkte in elk aspect van mijn training en leven. Er is niet één manier waarop een atleet eruit moet zien.’

2. Ik heb een community opgebouwd die nu als familie voor me voelt

Stephanie vertelde net al over de mensen om haar heen die hielpen bij het krijgen van zelfvertrouwen. Maar de community die ze vond bij CrossFit, was ook een belangrijke motivatie om terug te blijven komen. 

‘Mensen zien me vaak alleen maar door de bril van mijn beperking. Maar mijn CrossFit-community weet, en herinnert me er voortdurend aan, dat ik zoveel meer ben. Ze zien mijn inzet, vooruitgang en potentieel, en die support heeft mijn leven echt veranderd. De sportschool en de CrossFit-box waar ik lid van ben, zijn mijn tweede thuis geworden.’

Ook kwam Stephanie in contact met een boel andere atleten die net als zij op een aangepaste manier meededen aan CrossFit- en HYROX-wedstrijden. ‘We delen vergelijkbare uitdagingen en overwinningen, en begrijpen echt wat er nodig is om te komen waar we nu zijn. Ik ben zo dankbaar om met mensen die me zo begrijpen in contact te zijn.’

3. Ik laat me niet definiëren door mijn beperking

Tot slot bepaalt voor Stephanie haar beperking niet langer wie ze is. ‘Mijn hele leven lang hebben artsen me verteld wat ik niet zou kunnen doen. Maar ik heb geleerd me meer te richten op wat ik wél kan, me te ontwikkelen en aan mezelf te bewijzen. Ik heb mijn grenzen steeds verder verlegd door elk evenement aan te passen aan mijn mogelijkheden en manieren te vinden om op topniveau te presteren.’

Waar Stephanie dan nog op hoopt? ‘Dat ik het verhaal kan herschrijven. Niet alleen voor mezelf, maar voor alle andere mensen met een beperking. Ik wil dat anderen inzien dat kracht er niet op één specifieke manier uitziet. En dat hoe je je door de wereld beweegt niet bepaalt of je een atleet bent of niet. Want uiteindelijk ben ik hier niet om aan verwachtingen te voldoen, ik ben hier om ze steeds verder te overtreffen.’

Dit is een syndication van Women’s Health US.

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.