Roze verpakking, hogere prijs: hoe de ‘Pink tax’ jouw boodschappen duurder maakt
Getty Images
Je staat bij het schap met scheermesjes: twee verpakkingen, zelfde merk, zelfde functie. Alleen… de blauwe is goedkoper dan de roze. Serieus?! Welkom in de wereld van de Pink tax: het fenomeen waarbij producten die als ‘voor vrouwen’ worden verkocht, opvallend vaak duurder zijn dan (bijna) dezelfde mannenvariant. En nee, dat is niet alleen een gevoel, het is onderzocht.
Tijd om dat spelletje te doorzien. Dit is hoe je Pink tax herkent en hoe je voortaan wat tactischer je inkopen doet - zonder dat je bij elk product een mini-onderzoek hoeft te starten.
De ‘vrouwentoeslag’ in het schap
Pink tax is geen officiële belasting van de overheid, maar een term voor prijsverschillen tussen vrijwel dezelfde producten, puur omdat ze anders verpakt zijn en op vrouwen gericht worden. Denk aan shampoo, deodorant, scheermesjes, bodylotion, pennen, speelgoed en zelfs diensten zoals kapperstarieven.
Vaak is het verschil vooral cosmetisch: kleur, geur, verpakking, of een net iets ‘luxere’ uitstraling. Inhoudelijk of qua werking scheelt het bij veel producten nauwelijks.
Ook gewoon in Nederland
Dit is dus niet alleen een ‘Amerikaans ding’. In Nederland werd pink tax onderzocht via een analyse van 670 producten op de Nederlandse markt. De uitkomst was pijnlijk duidelijk:
- Producten ‘voor vrouwen’ zijn gemiddeld 5,3% duurder dan mannelijke varianten (over alle sectoren)
- In 48% van de gevallen was er sprake van Pink tax
- In 36% waren de prijzen gelijk
- In 16% was er juist sprake van een Blue tax (mannenproduct duurder)
Kortom: bijna de helft van de tijd betaal jij meer.
‘Maar het is maar een paar cent…’
Klopt; per aankoop. Maar dit gaat om basics die je jarenlang koopt: maandelijks, soms wekelijks. Daardoor wordt het een structureel optelsom-effect.
In Amerikaans onderzoek naar ‘gender pricing’ werd zelfs geschat dat vrouwen jaarlijks rond de 1.351 dollar extra betalen aan vergelijkbare producten en diensten.
Waarom doen merken dit?
Omdat marketing werkt. Veel merken maken een vrouwelijke variant aantrekkelijker door die te positioneren als zachter, luxer, meer verzorgend of premium: denk aan woorden als soft, glow, silky, smooth, radiant, sensitive. En dat maakt het makkelijker om een hogere prijs te vragen.
Ook speelt consumentengedrag mee: vrouwen kopen in sommige categorieën vaker verzorgingsproducten, worden sterker aangesproken op uiterlijk en verzorging, en zijn gemiddeld bereid (of gewend) meer te betalen. Dat maakt de doelgroep commercieel interessant.
Onderzoek naar genderprijzen en marketing laat bovendien zien dat prijsverschillen lang niet altijd te verklaren zijn door kwaliteit. Branding speelt vaak een grotere rol dan mensen denken.
Het herkennen van Pink tax
Je hoeft echt niet vijftien minuten in het Kruidvat te staan vergelijken, maar dit helpt:
- Check prijs per ml/gram/stuk (staat klein op het schap)
- Vergelijk ingrediënten (zelfde lijst = vaak hetzelfde product)
- Vergelijk ‘voor vrouwen’ met de mannen- of neutrale variant
- Let op marketingwoorden als glow, soft, smooth, radiant
- Kijk of het verschil echt inhoudelijk is of vooral verpakking
Zo vermijd je ’m (zonder je routine om te gooien)
Koop vooral op basis van wat er in zit, niet op basis van voor wie het zogenaamd bedoeld is. Pak gerust de mannenvariant als die goedkoper of fijner is, en kies waar mogelijk voor genderneutrale basics. Huismerken zijn trouwens ook slim om te vergelijken: die zijn vaak neutraler én goedkoper. En doe bij twijfel even een mini-check: koop ik dit omdat het werkt, of omdat het ‘voor vrouwen’ is?
Conclusie
Pink tax is geen hype of overgevoeligheid. Het is een herkenbaar en aantoonbaar patroon: producten die op vrouwen worden gericht zijn vaker duurder, zelfs als het verschil minimaal is.
Dus de volgende keer dat je twijfelt tussen roze en blauw: kies niet wat marketing je influistert, kies wat slim is. Want vrouw zijn is al duur genoeg.