Tennisser Richard Krajicek zet zich al 30 jaar in voor jeugd en jonge vrouwen in de wijk: ‘We willen dat ze zich staande houden’

De Krajicek Foundation bestaat bijna 30 jaar. Wat begon als een project rondom tennis in een Haagse achterstandswijk, is uitgegroeid tot een stichting met honderden Playgrounds en Krajicek Scholarshippers door heel Nederland.

Women's Health sprak met oprichter en voormalig tennisser Richard Krajicek over de grootste verandering binnen zijn stichting: steeds meer meiden die meedoen én de leiding nemen.

Van tennisclinic tot stichting

Het idee voor de Krajicek Foundation ontstond niet op de tekentafel, maar vlak na zijn Wimbledon-overwinning in 1996, op een tennisbaan in een Haagse wijk. Krajicek gaf destijds tennisclinics aan kinderen die lid waren van een tennisclub, tot hij in Bezuidenhout terechtkwam bij tennisclub Break Point. ‘Ik ging naar de club. Ik had gedacht dat ik alle clubs kende, maar van tennisclub Break Point had ik nog nooit gehoord.’ Op het park trof hij twee- tot driehonderd kinderen aan. Veel ouders vertelden hem dat hun kinderen niet konden sporten, omdat een lidmaatschap geld kostte en er geen vaste sportmomenten waren.

Dat zette Krajicek aan het denken. ‘Ik dacht: daar moeten we wat aan doen.’ Zo ontstond het tennisproject Wimbledon op Straat, waaruit later de stichting groeide. De kernboodschap staat volgens Krajicek nog altijd overeind: ‘Sport moet niet het doel zijn, sport is een middel.’ Via sport wil de stichting de sociale samenhang in een wijk versterken en jongeren een duwtje in de juiste richting geven.

Van 10 naar honderden scholarshippers

Wat begon met sportprojecten en Playgrounds, groeide uit tot het scholarship-programma. Jongeren uit de wijk zelf worden door sport- en jongerenprofessionals opgeleid tot sportbegeleider en krijgen daarbij studiebegeleiding en financiële steun. ‘We begonnen met 10, dat was onze eerste pilot’, vertelt Krajicek. Inmiddels telt de stichting dit jaar zo'n 290 scholarships. Sinds de start zijn dat er in totaal ruim 3.200.

Volgens Krajicek werkt het juist omdat de jongeren uit de wijk zelf komen. De jongeren worden zelf begeleiders in de vorm van Krajicek Scholarshippers; zelf worden ze begeleid door de sport- en jongerenprofessionals. ‘Als jij van buiten de wijk komt als begeleider en zo'n jongetje is vervelend, dan heb je weinig natuurlijk overwicht in de buurt. Maar als jij uit die wijk komt, zeggen die broers: hij zal het wel verdiend hebben. Dat is een hele andere dynamiek.’ Die betrokkenheid van jongeren uit de eigen wijk noemt hij de kern van het succes. ‘De software, dat zijn de begeleiders, de mensen die er zijn. Veel belangrijker dan de hardware.’

Meer meiden op de Playground

Het Krajicek Foundation Scholarship-programma bestaat sinds 2006. Twintig jaar geleden lag het aandeel vrouwelijke scholarshippers rond de 20 procent, tien jaar geleden rond de 25 procent. Inmiddels is dat percentage gegroeid naar 28,8 procent. Vanaf 2025 wil de stichting dat aandeel met de campagne Meer Rood op Straat verder laten groeien naar 40 procent en het totale aantal deelnemers verdubbelen naar 400.

Krajicek wijt de historisch lage sportparticipatie van meiden onder meer aan het feit dat zij niet altijd met jongens willen, of soms niet mogen, sporten. Om die drempel te verlagen organiseert de stichting momenten en evenementen speciaal voor meiden en vrouwelijke begeleiders. ‘Als ze eenmaal onder elkaar zijn, dan voelen ze zich veel vrijer om hun grenzen te verleggen en hun talenten te ontdekken’, vertelt hij over het jaarlijkse meidenevent.

Daarnaast stimuleert de Foundation jonge meiden actief om een rol als Krajicek Scholarshipper op te pakken. En tot slot zorgen we dat ze zichtbaar zijn in de Foundation, als Scholarshipper, in het bestuur en als ambassadeur, zoals Kayanat Bokhari. Als jong meisje voetbalde ze graag op het pleintje in de Schilderswijk, groeide door als Scholarshipper en speelt nu in het Pakistaans vrouwenvoetbalelftal. 'Het enige wat we doen is: hoe kunnen we ervoor zorgen dat je wel sport, dat je wel meedoet, als je dat zou willen?’

Van scholarshipper tot grote zus

Volgens Krajicek is de belangrijkste verandering die meiden doormaken zodra ze scholarshipper worden niet dat ze gaan sporten, dat deden ze vaak al, maar dat ze het zelfvertrouwen ontwikkelen om voor een groep te gaan staan. Ze worden gestimuleerd in hun creativiteit en groeien uit tot vertrouwenspersoon voor de meiden op de Playground: een grote zus. Maroua Saouti en Souhailla Agarmaoine, beiden uit Harderwijk, zijn daar volgens de stichting een goed voorbeeld van.

Krajicek noemt twee vrouwen die hem persoonlijk zijn bijgebleven. Over Houda Loukili, die hij al jaren kent en die kickbokste voordat ze scholarshipper en later Playground-begeleidster werd, vertelt hij een anekdote over een opening in Utrecht. ‘Zij kwam naar me toe: kun je mij en mijn vrienden even naar het station brengen? Ik zat helemaal vast in het verkeer. Toen was ik nog speler, echt heel bekend in Nederland. Mensen durfden me niet zomaar aan te spreken. Maar zij, absoluut niet.’ Loukili is inmiddels bestuurslid van de foundation.

Ook Julie Klaassen noemt hij als voorbeeld. Ze werd op jonge leeftijd zwanger en stopte met school. ‘Wij hebben haar geholpen om toch weer terug naar school te gaan via het scholarship-programma’, vertelt Krajicek. Ze werd Playground-begeleidster en ambassadeur van de stichting, en groeide uiteindelijk uit tot buurtsportcoach. Over de rol van de stichting in dit soort verhalen is Krajicek bescheiden. ‘Wij doen 3 of 5 procent, bij wijze van spreken. Het is voor 95 of 98 procent haar wilskracht. Het is meer een soort duwtje. Een kleine nudge.’

Rolmodel: Lucia Rijker

Gevraagd naar een vrouwelijk rolmodel dat hij als ambassadeur zou willen, noemt Krajicek zonder aarzelen bokser Lucia Rijker. ‘Sterke vrouw, fysiek. Laat zich absoluut niet aan de kant zetten. Maar als je haar interviewt: je kan agressief en sterk zijn, maar er kan ook een zachte kant zijn en een veel rustigere kant.’

Niet de prestatie, maar de beweging

Zijn eigen ouderschap en de bijna 30 jaar die hij inmiddels in de stichting heeft gestoken, hebben Krajiceks kijk op sportprestaties veranderd, zegt hij. ‘Niet het winnen van Wimbledon, hoe leuk dat ook was voor mij, of het winnen van het WK... maar of het Nederlands elftal ervoor kan zorgen dat er weer meer jongeren gaan voetballen. Hoeveel jongeren gaan sporten. En uiteindelijk ook hoeveel ouderen.’ Actief blijven op elke leeftijd, in de sport die bij je past, is voor hem inmiddels belangrijker dan topprestaties.

‘Liefst dat we overbodig zijn’

Aan het einde van het gesprek, met het aankomende jubileum in het vooruitzicht, blikt Krajicek liever vooruit dan terug. Geld blijft daarbij de bepalende factor. ‘Geld is uiteindelijk de kurk waar alles op drijft.’ Het doel is om door te groeien naar 400 scholarshippers.

Zijn uiteindelijke ambitie voor de stichting blijft ondertussen onveranderd. ‘Liefst dat we overbodig zijn’, zegt hij. ‘Dat de overheid het overneemt of wat dan ook, en dat we niet meer nodig zijn. Dat is het mooiste wat er is.’

Om door te groeien organiseert de Krajicek Foundation op 5 september een unieke fundraiser, het 30-LOVE Celebration Dinner. Het gazon van het Olympisch Stadion in Amsterdam wordt omgetoverd tot drie unieke lawn tennis courts, waarop gedineerd, getennist en gedanst gaat worden.

Interview: Milou Steenvoorden, tekst: Lara Steenvoorden

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok? Je kunt je ook inschrijven voor onze nieuwsbrief.

Volg je Women's Health al op Google Discover?

Mis nooit meer een artikel over mentaal en fysiek in beweging blijven, voeding of vrouwengezondheid in Google Discover. Volg Women's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google