Wow: vreemdgaan lijkt volgens nieuw onderzoek op crimineel gedrag

Dat ons morele kompas ons niet bepaald in de richting van vreemdgaan leidt, is geen opzienbarend nieuwtje. We beschouwen overspel veelal als fout en onjuist gedrag dat een heleboel pijn en verdriet kan veroorzaken. Recent onderzoek gaat hierbij nog een stapje verder: ontrouw heeft volgens de onderzoekers behoorlijk wat overeenkomsten met crimineel gedrag. De tactieken, smoesjes en sluwe trucs die vreemdgangers vertonen, lijken verdacht veel op die van wetsovertreders.

Mocht je dit nu vol verbazing aan het lezen zijn: dit is hoe de vork in de steel zit. 

Over overspel

Wat er precies onder vreemdgaan wordt verstaan, is per persoon verschillend. De één vindt een appje naar een ander al een stap te ver, voor de ander ligt de grens pas bij fysieke intimiteit. En ook het soort overspel kan verschillen; bij de ene gaat het om één slippertje, terwijl er in andere gevallen sprake is van langere affaires. 

Een manier om te ontsnappen

Daarbij kunnen er een heleboel factoren een rol spelen in de keuze om vreemd te gaan, van boze gevoelens tot seksueel verlangen. Het recente onderzoek naar het gedrag van vreemdgangers, gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Deviant Behaviour, liet onder andere zien dat ontrouw bij veel deelnemers een poging was om te ontsnappen aan stress. Financiële en relatieproblemen (bijvoorbeeld een gebrek aan intimiteit), druk thuis en issues op het werk zorgden ervoor dat ze een scheve schaats reden. Zoals ze het zelf omschreven: het is een manier om frustratie kwijt te raken en tegelijkertijd de relatie niet te verliezen. 

Schuld en schande

Sommigen zetten hun huwelijk voort terwijl ze daarnaast ook een affaire hadden. Dat leek voor hen even te werken, maar niet voor lang. Het leidde uiteindelijk tot nieuwe stress, schuldgevoelens, angst om betrapt te worden en een dubbelleven. Je kunt je vast voorstellen dat criminelen daar ook last van kunnen krijgen…

Wat niet weet, wat niet deert

Om met dat schuldgevoel te kunnen leven, gebruiken vreemdgangers (vergelijkbaar met criminelen) manieren om hun gedrag te rechtvaardigen. De deelnemers bleven veelal weg van het nemen van verantwoordelijkheid en legden de schuld bij hun behoeftes of bij hun partner. En een gedachte die ook voorbijkwam: wat niet weet, wat niet deert. Dat ging zelfs zo ver dat sommigen het verzwijgen van hun overspel als iets goeds of liefs zagen; een poging om hun partner als het ware te beschermen tegen intens verdriet. Dat klinkt bijna als een soort heldendaad (maar dat is het niet!).

Groot geheim

Zijn de vreemdgangers eenmaal bezig, dan proberen ze hun gedrag zo goed mogelijk verborgen te houden - net als criminelen dat doen. Binnen het onderzoek kwam naar voren dat men bijvoorbeeld extra telefoons gebruikte, afsprak op afgelegen plekken en zoete broodjes bakte zoete broodjes bij hun partner door diegene te overladen met cadeautjes. En wat dacht je van gaslighten? Sommigen gingen zo ver dat ze hun partner lieten geloven dat hij/zij/x het bij het verkeerde eind had. Twijfels werden weggewuifd en situaties werden omgedraaid. 

Op heterdaad betrapt?

Dreigt de partner er wél achter te komen, dan wordt vaak slechts een deel van de waarheid op tafel gelegd. Deelnemers vertelden hun partner bijvoorbeeld dat er is gezoend of geflirt, maar laten de verdere intimiteit achterwege. En dat lijkt, zo zeggen de onderzoekers, op hoe verdachten hun straf in de rechtszaak proberen in te perken.

Vreemdgaan als criminele daad

Vreemdgaan is dus - op z’n zachtst gezegd - erg ongewenst. Met name wanneer de vreemdganger het overspel niet aan het licht brengt en er een dubbele agenda op nahoudt, is de kloof tussen ontrouw en crimineel gedrag helemaal niet zo groot als we denken. Dus, al zul je niet in de boeien worden geslagen als je vreemdgaat, de mentale stappen lijken behoorlijk op het overtreden van de wet. Als dat geen eyeopener is….

Volg je Women's Health al op Facebook, Instagram en TikTok?

Bron: Metronieuws