Zorgt sneeuwschuiven echt voor een vergroot risico om een hartaanval te krijgen?
Getty Images
‘Hoera, sneeuw!’ juichte je nog bij de eerste vlokken, totdat je de sneeuw van je oprit moest schuiven. Toen we video’s tegenkwamen die claimen dat het risico op een hartaanval groter is bij sneeuwschuiven, schrokken we al helemaal. Klopt dat wel? Moeten we ons zorgen maken?
Sneeuwschuiven is een grotere work-out dan je je kon herinneren. Nadat je je oprit sneeuwvrij hebt gekregen - en jezelf een rugblessure voor het leven hebt geveegd - begint het weer te sneeuwen en kun je weer opnieuw gaan schuiven. Zucht.
Je wordt al moe als je eraan denkt, en volgens veel social media-gebruikers kun je er beter helemaal niet aan beginnen. Ze beweren dat de inspanning niet goed samengaat met de kou, en dat noemen ze een shoveling heart attack:
Zijn er écht meer hartaanvallen?
Is het echt zo dat sneeuwschuiven het risico op hartaanvallen vergroot? Kort gezegd: ja. Verschillende onderzoeken tonen aan dat sneeuwschuiven een handeling is die veel druk zet op je hart. In de VS en Canada zien artsen een flinke toename van het aantal mensen met een hartaanval tijdens of na het sneeuwschuiven - met zo’n 100 dodelijke gevallen per jaar.
Gezondheidsrisico’s van sneeuwschuiven
Volgens onderzoek van Oakland University overschreed de hartslag van mensen na twee minuten sneeuwschuiven al 85 procent van de maximale hartslag. Dit gebeurt normaal gesproken alleen tijdens intense aerobe inspanningstesten. Je kunt je dus wel voorstellen dat de impact het grootst is voor mensen die het minst fit zijn.
De kou vergroot het risico daarbij ook flink. Koude temperaturen kunnen de bloeddruk laten stijgen, en tegelijkertijd de kransslagaders vernauwen. Dat in combinatie met een hoge hartslag is - zacht uitgedrukt - niet best…
Risicogroepen
Als je de gezondheidsrisico’s bekijkt, is het logisch dat mensen met een actieve levensstijl minder risico lopen. ‘De impact van sneeuwruimen is vooral zorgwekkend voor mensen die al een verhoogd risico op hart- en vaatziekten hebben,’ zei de auteur van het onderzoek, Barry Franklin, tegen de American Heart Association. Daarbij gaat het vooral om deze groepen:
- Mensen met een zittende levensstijl
- Mensen met obesitas
- Rokers (of die in het verleden hebben gerookt)
- Mensen met diabetes
- Bij hoog cholesterolgehalte
- Mensen met een hoge bloeddruk
- Mensen die een hartaanval of beroerte hebben gehad
- Mensen die ouder zijn dan 55
‘Mensen met deze kenmerken en mensen die een bypassoperatie of coronaire angioplastiek hebben ondergaan, zouden simpelweg geen sneeuw moeten ruimen,’ aldus Franklin.
Wat kun je zelf doen?
Om te zorgen dat je hart het niet te zwaar krijgt tijdens het sneeuwschuiven, zijn er een aantal dingen die je zelf al kunt doen.
- Stretchen: Zorg dat je, voordat je begint, je lichaam, armen, benen en rug goed strekt en opwarmt - zoals je dat in de sportschool ook doet.
- Niet alles in één keer: Voorkom dat je de hele oprit in één keer doet, en verdeel het schuiven in blokken van tien minuten. Zorg dat je voldoende rust neemt tussendoor.
- De juiste schep: Gebruik een lichte sneeuwschep, en schuif niet te veel sneeuw in één keer.
- Schuiven, niet scheppen: Om te voorkomen dat je steeds kilo’s sneeuw verplaatst, wil je geen schepbeweging maken. Houd het bij sneeuwschuiven, niet sneeuwscheppen. Zo verklein je de inspanning.
- Let op de signalen: Raak je extreem buiten adem, voel je pijn en/of druk op de borst, krijg je hoofdpijn, word je duizelig of voel je andere vreemde klachten? Neem gelijk rust, en bel een arts of 112.
Enne, mocht je je oudere buurman, oma of dorpsgenoot zien sneeuwruimen, bied ze dan een stoel en maak de klus (mits je zelf niet in de risicogroep valt, natuurlijk) even voor ze af.
Bronnen: Hartkliniek, American Heart Association, CBS