Zijn goede voornemens nog een ding? Rachel John deelt haar visie
Milan Gino
Zijn goede voornemens dé manier om je doelen in het nieuwe jaar te bereiken? Of is het een gevalletje 'het idee is leuk, de uitvoering minder'?
Al biedt zo'n lijstje met voornemens je misschien een mooi streven, het kan er ook zorgen dat je je doelen krampachtig probeert af te strepen. In haar gastblog schrijft de 24-jarige Nederlandse influencer en kickbokser Rachel John (woonachtig in Amsterdam) over haar visie op goede voornemens. Dit lees je hieronder.
Wij ontvangen mogelijk een commissie als je via de link in dit artikel een aankoop doet. Je betaalt hier niets extra voor en we tippen natuurlijk alleen wat we écht goed vinden.
Van krampachtig naar krachtig
'Goede voornemens en ik? We zijn geen vrienden. Echt niet. Die ‘vanaf 1 januari ga ik elke ochtend om zes uur sporten’- versie van mezelf houdt het meestal vol tot... 3 januari. Misschien tot 5, als het buiten niet regent. Daarna lijkt mijn brein te zeggen: leuk geprobeerd, maar dit is gewoon niets voor ons. Gezonder eten? Ook zoiets. Geen realistisch doel, maar wél een dat stress geeft. Mijn tip: begin gewoon vandaag, en kies iets wat leuk is. Zoals: ik wil vaker zelf juices maken. Of vaker koken voor mezelf. Kleine stappen die automatisch al gezonder zijn, en opgeteld een groot verschil maken.'
'Oké, ik dwaal af. Mijn punt: ik ben jaren geleden gestopt met die krampachtige poging een ‘perfecte nieuwe versie’ van mezelf te worden. Wat ik nu doe, werkt veel beter: doelen opschrijven die ik écht wil halen. En aan het eind van het jaar terugkijken: niet op wat niet lukte, maar op alles wat wél goed ging. En eerlijk? Dat is een gamechanger. Plotseling zie je hoeveel er wél is gebeurd. Alle kleine overwinningen die je onderweg vergeet, omdat je alweer naar het volgende doel kijkt.'
Perfecte chaos
'Dit jaar ben ik trots. Echt trots. Omdat ik iets heb gedaan waarvan ik vroeger dacht: dat lukt me nóóit. Ik heb een boek geschreven. Als ADHD’er. Een boek dat niet draait om ‘beter worden’, maar om jezelf leren begrijpen. Om te laten zien dat het oké is om anders te denken, chaotisch te zijn en niet in dat perfecte plaatje te passen. Dus nee, ik begin het nieuwe jaar niet met goede voornemens. Ik begin met dankbaarheid. Voor alles wat ik wél heb gedaan. En voor de chaos die me daar heeft gebracht.'
Benieuwd naar het boek van Rachel? Hier vind je 'm!
© BOLBoek 'Gelukkig heb ik ADHD'